Batı Afrika’dan Nijerya’da semptomatik primer intrakraniyal neoplazmalar

Abstract

Objective: Intracranial tumours hitherto said to be rare in Africans is one of the most devastating forms of human cancers. There are many differences reported according to the geographic distribution, histological type, gender predisposition and anatomic location of these tumours. Our aim was to determine the frequency of histopathological variants of primary intracranial neoplasms, gender and age distribution, and intracranial location of symptomatic brain tumours in our environment. Method: The histological request forms and slides of 113 consecutive patients with symptomatic primary intracranial tumours necessitating surgical intervention (January 1999 to December 2004) were reviewed. Tumours were reclassified histologically according to the revised World Health Organisation (WHO) classification of tumours of the nervous system.Result: The tumours were more common in males with a gender ratio of 1.2: 1. Though these ratio was significantly reversed in the meningioma group (1:3.3). The common tumours are gliomas (23%), meningiomas (23%), pituitary adenoma (16.8%), craniopharyngiomas (15.9%), and medulloblastoma (12.4%). Medulloblastomas, gliomas and craniopharyngiomas accounted for over 85% of paediatric tumours. In paediatric age group, most of the tumours were malignant (69%) compared to adults (25.4%). In the adult population, over 80% of these tumours were meningiomas (35%), pituitary adenomas (27%) or gliomas (21.1%). Germ cell tumours were found to be uncommon.Conclusion: In adults and children the most common tumour is meningiomas and medulloblastoma respectively. Gliomas occur much less frequently compared to Caucasians. The low proportion of glioma could be related to facilities and manpower which delays or prevent diagnosis

Özet

Amaç: İnsan kanserleri arasında en yıkıcı olan intrakraniyal tümörlerin Afrikalılar arasında görülmesinin şimdiye kadar olan söylemlerde nadir olduğu bildirilmekte idi. Bu tümörlerin anatomik yerleşimlerine, cinsiyet eğilimlerine, histolojik tiplerine, coğrafi dağılımına göre bir çok farklılıklar gösterdiği bilinmektedir. Burada bizim amacımız bölgemizdeki semptom veren primer intrakraniyal tümörlerin histopatolojik tiplerini, cins ve yaş dağılımlarını, intrakraniyal yerleşim özelliklerini araştırmak oldu. Yöntem: Semptomatik primer intrakraniyal tümör nedeniyle operasyon gerektiren (Ocak 1999-Aralık 2004 arası) 113 ayrı hastanın histolojik bilgileri ve filmleri gözden geçirildi. Tümörler revize edilen Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) sinir sistemi tümör sınıflandırmasına göre yeniden sınıflandırıldı.Sonuçlar: Tümörlerin erkeklerde 1,2:1 oranında daha sık görüldüğü saptandı. Bu durum meningiom grubunda tamamen tersine döndü (1:3,3). En yaygın olarak görülen tümörler gliomlar (%23), meningiomlar (%23), hipofiz adenomları (%16,8), kraniofaringiomlar (%15,9), ve medülloblastomlar (%15,9) oldu. Pediatrik tümörlerin %85inden fazlasını medülloblastomlar, gliomlar ve kraniofaringiomlar oluşturdu. Çocukluk çağı tümörlerinde çoğunluk malign tiplerde (%69) olurken erişkin grubunda bu oran düşük bulundu (%25,4). Erişkin kesimdeki tümörlerin %80den fazlası meningiom (%35), hipofiz adenomu (%27) ya da gliom (%21,1) idi. Germ hücresinden gelişen tümörlerin yaygın olmadığı görüldü.Yargı: Erişkin ve çocuklarda en sık görülen tümörler sırasıyla meningiom ve medülloblastom idi. Gliomların Kaskas ırkına (beyazlara) göre daha az sıklıkla görüldüğü ortaya kondu. Gliomların düşük görülme oranı tanıyı önleyen veya geciktiren insan gücüne ya da olanakların kısıtlılığına da bağlanabilir