The relationships between the digital game addiction, alexithymia and metacognitive problems in adolescents

Ergen yaş grubunda dijital oyun bağımlılığı, aleksitimi ve üst biliş problemleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Burcu GOKSAN YAVUZ, Mesut YAVUZ, Narmin NURULLAYEVA, Selcan ARSLANOĞLU, Ayca CİMENDAĞ, Merve GÜNDÜZ

Abstract

Objective: Digital game addiction has become a diffuseproblem among adolescents. The aim of this study is toinvestigate the relationships between digital gameaddiction, alexithymia personality traits and metacognitive problems in adolescents. Method: 664 adolescents(51% male, n=339, 49% female, n=325) from three secondary school in Istanbul were included in this study.The mean age of male and female participants was12.89±1.29, and 12.58±1.53 respectively. Digital gameaddiction scale for children (DGASFC), 20 item Torontoalexithymia scale (TAS-20), and the metacognition questionnaire for children and adolescents (MCQ-C) wereapplied to participants. The correlation coefficientsbetween the scales were analyzed with Spearmen’s rankorder correlation test. The predictability of TAS-20 andMCQ-C subscale scores, gender and age on the status ofdigital game addiction was tested with binary logisticregression analysis. Results: There were positive correlations between DGASFC and TAS-20 total (r=.275), factor1 (r=.250), factor 2 (r=.159), factor 3 (r=.175) scores,and MCQ-C total (r=.180) and factor 1 (r=.109) scores.Results of the binary regression analysis revealed thatTAS-20 factor 1 and factor 3, and MCQ-C factor 1 scores,and the gender predict the status of digital game addiction, significantly. Discussion: It is suggested thataddressing the problems of identifying and expressingthe emotions, and metacognitive problems may increasethe treatment success of the adolescents presenting withdigital game addiction.

Özet

Amaç: Dijital oyun bağımlılığı, ergenler arasında yaygın bir problem haline gelmiştir. Bu araştırmanın amacı ergen yaş grubunda dijital oyun bağımlılığı, aleksitimi kişilik özellikleri ve üst biliş sorunları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Yöntem: İstanbul’da üç orta okuldan 664 ergen (%51 erkek, s=339, % 49 kadın, s=325) çalışmaya dahil edilmiştir. Erkek ve kadın katılımcıların yaş ortalamaları sırasıyla 12.89±1.29 ve 12.58±1.53’dü. Katılımcılara çocuklar için dijital oyun bağımlılığı ölçeği (ÇİDOBÖ), 20 soruluk Toronto aleksitimi ölçeği (TAÖ-20) ve çocuklar için üst biliş ölçeği (ÜBÖ-ÇE) uygulanmıştır. Ölçekler arası korelasyonlar Spearman’ın sıralama korelasyon katsayısı testi ile analiz edilmiştir. TAÖ-20 ve ÜBÖÇE alt ölçek puanları, cinsiyet ve yaşın dijital oyun bağımlılığı olma durumu üzerine öngörücü etkisi ikili durum lojistik regresyon analizi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: ÇİDOBÖ ve TAÖ-20 toplam (r=.275), faktör 1 (r=.250), faktör 2 (r=.159), faktör 3 (r=.175) puanları ve de ÜBÖ-ÇE toplam (r=.180) ve faktör 1 (r=.109) puanları arasında pozitif yönde korelasyonlar bulunmuştur. İkili durum regresyon analizi sonuçları TAÖ-20 faktör 1, faktör 3, ÜBÖ-ÇE faktör 1 puanları ve cinsiyetin dijital oyun bağımlılığı olma durumunu anlamlı ölçüde öngördüğünü göstermiştir. Sonuç: Duyguları tanımlama ve ifade etme sorunlarının ve üst biliş problemlerinin ele alınmasının dijital oyun bağımlılığı ile başvuran ergenlerde tedavi başarısını arttırabileceği kanaatine varılmıştır.