Ciddi hipersomni ile prezente olan tek taraflı talamodienfalik sendrom

Abstract

Thalamic and brainstem strokes can cause organic hypersomnia. Paramedian thalamus is believed to play an important role in the regulation of sleep, and disturbances of sleep regulation are known to occur in paramedian thalamic stroke (PTS). In patients with PTS, slight sleepiness is reported with unilateral and limited lesions. In this paper we report on a patient presenting with severe hypersomnia who has a limited, unilateral thalamodiencephalic ischemic lesion on magnetic resonance imaging (MRI).A 54 year-old man referred to our hospital with the complaint of excessive day time sleepiness. His cranial MRI revealed a unilateral ischaemic lesion beginning at the level of left thalamus and extending to nucleus Ruber and Edinger Westpall. His total day time sleep was about 23-24 hours in the first week. He had been put on dopamine agonist therapy (bromocriptine 2.5mg/day up to dose 7.5mg/day). During this medication his total day time sleep decreased gradually and after two months he returned to his normal vigilance. Lesions affecting thalamus and mesencephalic or pontine tegmental reticular formation are a cause of hypersomnia but clinical presentation and degree of hypersomnia can be various due to the affected region of the brain. We think that regulation of sleep and wakefulness by different brain structures are still elusive and new case reports and clinical trials would be helpful about clarification of this condition.

Özet

Talamus ve beyin sapı inmeleri organik hipersomniye neden olabilirler. Paramedian talamusun uyku regülasyonunda önemli rol oynadığına inanılır ve uyku regülasyon bozukluklarının paramedian talamus inmelerinde (PTİ) ortaya çıkabileceği bilinmektedir. Tek taraflı ve sınırlı lezyonu olan PTİ'li hastalarda hafif uyku hali daha önceden bildirilmiştir. Bu yazıda manyetik rezonans görüntülemede (MRG) sınırlı, tek taraflı talamodiensefalik iskemik lezyonu olan ancak ciddi hipesomni ile kendini gösteren bir olgu sunulmaktadır.54 yaşında, erkek hasta hastanemize gün içi aşırı uyku hali yakınması ile başvurdu. Çekilen kranial MRG'de solda talamus seviyesinden başlayarak nükleus Ruber ve Edinger Westpall nükleusuna uzanan iskemik lezyon saptandı. İlk hafta hastanın gün boyu toplam uyku saati 23-24 saat olarak seyretti. Hastaya dopamin agonisti tedavisi başlandı (bromokriptin 2.5mg/gün başlanarak 7.5mg/gün dozuna çıkıldı). Bu tedavi ile hastanın gün boyu uyku saati basamaklı olarak azaldı ve iki ay sonra hasta normal vijilansına geri döndü. Talamus ve mezensefalik veya pontin tegmental retiküler formasyonu etkileyen lezyonlar hipersomninin nedenlerinden biridir fakat klinik prezentasyon ve hipersomninin derecesi beynin etkilenen bölgesine bağlı olarak oldukça değişken olabilmektedir. Uyku ve uyanıklığın farklı beyin yapılarınca regülasyonunun hala anlaşılması zor olduğu ve yeni olgu bildirileri ve klinik çalışmaların bu durumun daha iyi anlaşılabilmesi için faydalı olacağı görüşündeyiz.