Multipl skleroz hastalarında interferon-β tedavisi: Hasta yaşı ile tedaviye yanıtlılık ilişkisi

Interferon-β theraphy in multiple sclerosis patients: Is response age dependent?

Abstract

The onset of Multiple sclerosis (MS) is usually between 20 and 40 years and in those patients, β -interferons reduce relapse frequency in a rate of 30%. The purpose of this study was to compare the therapeutical response to IFNβ in young versus older MS patients.Multiple sclerosis patients with onset of symptoms older 40 were described as older age-onset MS (OAOMS) and the patients with onset of symptoms lower than 20 years were described as a young-onset MS (YOMS). Eighty-five YOMS patients and 22 OAOMS patients were enrolled from 1997 to 2007 and medical records for each patient were reviewed. Individuals with relapse rates of more than 1/year, who fail in reducing their attack rates and/or deterioration of disability, were described as evidence for lack of therapeutic response.In the YOMS group, 70,6% of patients were responder. This ratio were 59% in OAOMS group with no statistically difference. Female to male ratio was 2.15:1 in young patients and 3.4:1 in older patients. Older MS patients had a higher EDSS score at initiation of IFNβ therapy. In responder patients, female to male ratio was higher for older age onset patients (12/13 vs 36/60) (p

Özet

Multipl Skleroz (MS), genellikle 20-40 yaşları arasında başlar. Hastaların %30’unda, β-interferon tedavisi ile relaps sıklığı azalır. Bu çalışmanın amacı, genç ve yaşlı MS hastalarında IFNβ yanıtlılığını karşılaştırmaktır.Semptomları 40 yaşından sonra başlayan hastalar geç-başlangıçlı MS (GBMS), 20 yaşından önce başlayan hastalar ise erken-başlangıçlı MS (EBMS) olarak tanımlanmıştır. 1997-2007 yılları arasında izlenen, erken-başlangıçlı 85 MS ve geç-başlangıçlı 22 MS hastasının tıbbi kayıtları incelendi. Atak sayısında azalma olmayan ve/veya özürlülüğü artan, atak sayısı yılda 1’den fazla olan hastalar tedaviye yanıtsız olarak değerlendirildi.Erken-başlangıçlı MS grubunda, hastaların %70,6’sı tedaviye yanıtlı bulundu. Bu oran, GBMS hastalarında %59 olup iki grup arasında tedaviye yanıtlılık açısından fark yoktu. IFNβ tedavisi başlangıcında, GBMS hastalarında EDSS puanları daha yüksekti. Kadın:Erkek oranı, EBMS grubunda 2,15:1 iken GBMS grubunda 3,4:1 bulundu. Tedaviye yanıtlı hastalarda, Kadın:Erkek oranı GBMS grubunda anlamlı olarak daha yüksekti (GBMS=12/13, EBMS=36/60, p