Travmatik Atlantoaksiyel Instabilitede C1-C2 Posterior Segmental Fiksasyon

Abstract

Cervical spinal trauma is one of the most frequent causes of disability. Upper cervical spinaltrauma, caused by more than one mechanism, is a complex injury which may show variousneurological statements. Atlantoaxial fractures are seen frequently after motor vehicleaccidents and falls from height. Various treatment modalities defined in the upper cervicalspine trauma and surgical treatment technique, so there is still unclear. Seven patients, sixmale and one female, were surgically treated for symptomatic atlantoaxial instability. Themajor cause of instability was; motor vehicle accident in six patients and falling from heightin one patient. C1-C2 posterior fixation and posterolateral fusion was performed in 7 cases.The fusion and C1-C2 stability were achieved in all cases after 6 months. C1-C2 posteriorfixation and fusion technique is a reliable and safe method to treat atlantoaxial instabilitywhen followed the given instruction by spinal surgeons. But, further prospective clinicalstudies will be needed to determine the effectiveness of this technique.

Özet

Servikal travmalar sakat kalmanın en sık nedenlerinden biridir. Birden fazla mekanizmaylaoluşan üst servikal travma değişik nörolojik bozukluklar gösterebilen kompleks biryaralanmadır. Atlantoaksiyal kırıklar sıklıkla trafik kazlarından ve yüksekten düşmelerdensonra görülür. Üst servikal travmalarda değişik tedavi modaliteleri ve cerrahi tedavi teknikleritanımlanmıştır fakat hala tedavi yöntemi karışıktır. Altı erkek bir bayan toplam 7 hastasemptomatik atlantoaksiyal instabilite nedeniyle cerrahi olarak tedavi edildi. Altı hastadaatlantoaksiyal instabilite nedeni trafik kazası, bir hastada ise yüksekten düşmeydi. 7 hastadaC1-C2 posterior fiksasyon ve posterolateral füzyon yapıldı. 6 ay sonra tüm hastalarda C1-C2stabilizasyon ve füzyon sağlandı. C1-C2 posterior fiksasyon ve füzyon tekniği, spinalcerrahların verdiği açıklamalara uyulduğu sürece atlantoaksiyal instabiliteleri tedavi etmekiçin emniyetli ve güvenli bir metottur. Bu tedavinin etkinliğini belirlemek için daha fazlaprospektif klinik çalışmalara ihtiyaç vardır.