Yatarak tedavi gören depresif bozukluk olgularında farmakoterapi tedavisine ek olarak grup davranış aktivasyon tedavisinin etkinliği

Efficacy of Group Behavioral Activation Treatment as Supplemental Treatment to Pharmacotherapy in Inpatients with Depressive Disorders

Samad FEREIDOONI, Ali SAHRAEIA, Seyed Mohammad Davood HOSEINI, Banafsheh GHARAEI, Behrooz BIRASHK

Abstract

Objective: It is important to consider history of dealingwith depression as it evolved from pure behavioralapproaches that predate behavioral activation. Currentbehavioral activation adds an idiographic and functionalapproaches, which explores client s needs, goals andenvironmental contingencies that support depressivebehaviors and moods. The aim of this study is to evaluateefficacy of Group Behavioral Activation Treatment (GBAT)as a supplemental treatment to pharmacotherapy ininpatients suffering from depressive disorders. Methods: This is a clinical trial. We included 24 patients withdepressive disorders (according to SCID-I), who were admittedto Shiraz Psychiatric Hospital in summer 2010. They wererandomly divided into three groups: intervention, control, andplacebo. All three groups prescribed their usual pharmacologicaltreatment. Additionally, first group was treated with GBAT. Inorder to control the efficacy of therapist s attention, thirdgroup watched video-movie as well. All participantscompleted Beck Depression Inventory-II (BDI-II) andBehavioral Activation for Depression Scale (BADS). Results: According to the results of the analysis of variancefor repeated measures: all 3 groups showed same decreasein post and 2 mounts follow-up in BDI-II, however there wasno significant difference among groups. Nevertheless, basedon the results of analysis for BDI-II, it is indicated thatbehavioral activation therapy has been effective in decreasingdepression of patients (F=11.27; p=0.001). Results indicatedthat based on the analysis of BADS, patients depression hassignificantly decreased (F=105.97; p=0.001). Conclusions: Our research findings indicate that using theGBAT as a supplemental treatment for depressed inpatientscan increase the effectiveness of medication therapy. Smallsample size and cautions in the generalization of thepresent findings to be noted.

Özet

Amaç: Depresyon ile baş etme yöntemlerinin tarihini gözönüne almak önemlidir ki davranış aktivasyonu (DA) [buyazının odaklandığı] davranışçı yaklaşımlardan gelişmiştir.Fakat güncel DA hem danışanın ihtiyaç ve hedeflerini açıklayan hem de depresif davranış ve mizacı destekleyençevresel tesadüfleri belirleyen idiyografik, işlevsel bir yaklaşım sağlar. Bu çalışmanın amacı depresif bozukluk nedeniyle yatan hastalarda farmakoterapi tedavisine ek olarakGrup Davranış Aktivasyon Tedavisi (GDAT)nin etkinliğinideğerlendirmektir. Yöntem: Bu çalışma bir klinik araştırma çalışmasıdır. SCID- Ie göre depresif bozukluk tanısı alan, çalışmaya katılmayıkabul eden, Shiraz Psikiyatri Hastanesinde 2010 yaz ayındayatarak tedavi gören 24 olgu çalışmaya dahil edildi. Olgularrastgele müdahale, kontrol ve plasebo olmak üzere 3 grubaayrıldı. Birinci gruba GDAT uygulandı. Terapistin dikkatininetkinliğini kontrol etmek için üçüncü grup ayrıca videolarıizledi. Tüm olgular Beck depresyon ölçeği-II (BDÖ-II) veDepresyon için DA ölçeği doldurdu.Bulgular: Tekrar eden ölçümlerin değişken analiz sonuçlarına göre; her üç grupta da BDÖ-II sonuçlarına göre ilk ve 2.aylık takibinde aynı şekilde anlamlı azalma gözlendi, fakatgruplar arasında istatistiki olarak anlamlı farklılık gözlenmedi. Ancak BDÖ-II analiz sonuçlarına göre Davranış aktivasyon terapisi hastaların depresyonunu azaltmada etkilibulunmuştur (F=11.27, p=0.001). GDAT analiz sonuçlarınagöre hastaların depresyonu anlamlı olarak azalmıştır(F=105.97, p=0.001). Sonuç: Bizim sonuçlarımız GDATnin yatarak tedavi görendepresyon hastalarında destekleyici olarak ilaç tedavisininetkinliğini arttırdığını göstermiştir. Küçük örneklem büyüklüğü ve mevcut bulguların genelleştirilmesindeki sınırlılıklar nedeniyle bu sonuçlar için dikkatli olunmalıdır.