Students’ attitudes towards blended language courses: A case study

Öğrencilerin karma dil derslerine yönelik tutumları: Bir durum çalışması

Abstract

In an effort to create enriched language learning environments, language teachers, program and course developers,and publishing companies have long sought novel ideas and alternatives. Thus, a wide range of information andcommunications technologies, which have manifested themselves in the form of virtual learning environments,web-based platforms, or mobile-assisted applications, have been embraced in the field. With the introduction ofnew means and platforms for delivering instruction outside the classroom, blended learning, combining e-learningand conventional classroom methods as well as providing room for student control over the learning process, hasgained popularity as a promising option. In this case study, which focuses on a group of second-year Englishlanguage students at a School of Foreign Languages, the goal was to investigate students’ attitudes towards blendedlearning with reference to six learning aspects: learning-flexibility, online-learning, study-management,technology-use, classroom-learning, and online-interaction (Tang & Chaw, 2013). Students’ responses to theattitude questionnaire were subjected to descriptive statistical analysis as well as internal consistency tests amongsubscales. A subsequent focus group meeting was held with a group of 15 students to attain qualitative data ontheir views and attitudes towards blended learning with respect to their experiences and expectations. Highachievershad a tendency to hold positive attitudes towards all learning aspects while low-achievers required moreface-to-face in-class time, interaction and study management support, pointing to possible links among suchvariables as language proficiency, learner autonomy and attitudes towards blended learning and highlighting howcritical student characteristics and attitudes could prove in the implementation process.

Özet

Zenginleştirilmiş dil öğrenme ortamları oluşturmak amacıyla dil öğretmenleri, ders ve program geliştirenler ve yayın şirketleri uzun bir zamandır yeni ve alternatif fikirler geliştirmek için çalışmaktadırlar. Bu nedenle; sanal öğrenme ortamları, web temelli platformlar ve mobil destekli uygulamalar şeklinde ortaya çıkan bilgi ve iletişim teknolojileri bu alanda önemli bir yer edinmiştir. Sınıf dışında öğrenim olanağı sağlayan yeni araç ve platformların ortaya çıkmasıyla birlikte, öğrenme sürecinde öğrencinin kendi öğrenme süreci üzerinde takibine de olanak sağlayan, elektronik öğrenme ve geleneksel öğretim metotlarını harmanlayan karma öğrenme yöntemi gelecek vadeden bir seçenek olarak popülarite kazanmıştır. Bir Yabancı Diller Yüksekokulu bünyesinde ikinci senesinde programı tekrar eden öğrenciler üzerinde gerçekleştirilen bu çalışmadaki temel amaç Tang ve Chaw’ın (2013) öğrenme esnekliği, çevrimiçi öğrenme, çalışma yönetimi, teknoloji kullanımı, sınıf içi öğrenme ve çevrimiçi etkileşim olarak tanımladığı altı öğrenme bağlamındaki karma öğrenme yöntemine yönelik öğrenci tutumlarını incelemektir. Öğrencilerin uygulanan ölçeklere vermiş oldukları cevapları betimleyici istatistiklere ve ölçeğin alt boyutları arasındaki iç tutarlılık testlerine tabi tutulmuştur. Çalışmanın nitel verilerinin elde edilmesinde ise 15 öğrenciyle gerçekleştirilen odak grup görüşmesinde öğrenciler karma öğrenme yöntemine yönelik düşünce ve tutumlarını deneyim ve beklentilerinden hareketle ifade etmişlerdir. Dil yeterliği yüksek olan öğrencilerin karma öğrenmeye yönelik tutumlarının olumlu olduğu, ancak dil yeterliği nispeten sınırlı olan öğrencilerin ise daha çok yüz yüze ders yapma ve etkileşim içinde olma, ders çalışma sürecini yönetme noktasında destek alma ihtiyaçları içinde olduğu yönündeki bulgular öğrenci dil yeterliği, otonomi ve karma öğrenmeye yönelik tutum arasında olası ilişkilere işaret etmektedir ve bu yöntemle yapılan uygulamalarda öğrenci özelliklerinin ve tutumlarının ne oranda etkili olabileceğini vurgulamaktadır.