Knowledge, attitude and practices about pharmacovigilance and adverse drug reactions among dental research assistants in a Turkish hospital: a cross-sectional study

Bir Türk hastanesindeki diş araştırma asistanları arasında farmakovijilans ve advers ilaç reaksiyonları hakkında bilgi, tutum ve uygulamalar: kesitsel bir çalışma

Zakir Khan, Yusuf Karataş, Ezgi Sena Gören Özagil, Ayşe Büşra Abussuutoğlu, Aykut Pelit, Elif Figen Koçak

Abstract

Aim: This study was aimed to assess pharmacovigilance and adverse drug reactions knowledge, attitudes and practices of dental research assistants. Material and Method: A cross-sectional survey was conducted in a teaching hospital at Cukurova University, Adana, Turkey, for one month. All the registered dental research assistants were invited to participate in the study. Data collection was carried out through the self-administered and validated questionnaire. The final data was analyzed by using SPSS version 21.0 (IBM, Armonk, NY, USA). Descriptive statistics such as frequencies and percentages have been determined. Results: The questionnaire was completed by invited participants with a response rate of 92.5%. Male (n=30, 60%) was more than female (n=20, 40%) with an average age of 27.44 (SD±2.32) years. None of the participants received pharmacovigilance training in the last 1 year. The majority of participants (60%) were unable to define pharmacovigilance and only 20% (n=10) of the dentists have correctly defined ADRs. The Most of respondents (90%) recognize ADR reporting as a professional obligation and sixty percent (n=30) perceived that the reporting of serious and unexpected ADRs are mandatory. The participants perceived that difficulties during filling of ADR forms, loss of timing and lack of information on pharmacovigilance are the main reason for the under-reporting of ADRs. Moreover, all dentists reported that they did not observe serious/severe ADRs, and 40% (n=20) reported not asking about ADR history while interacting with a patient for the first time during their practice. The participants had poor knowledge attitude and practice towards the pharmacovigilance and adverse drug reactions (P value

Özet

Amaç: Bu çalışma, dental araştırma görevlilerinin farmakovijilans ve advers ilaç reaksiyonları (ADR) bilgilerini, tutumlarını ve uygulamalarını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Bir ay süreyle Adana, Çukurova Üniversitesi’nde bir eğitim hastanesinde kesitsel araştırma yapıldı. Kayıtlı tüm diş hekimliği araştırma görevlileri çalışmaya katılmaya davet edildi. Veri toplama, kendi kendine yönetilen ve doğrulanan anket aracılığıyla gerçekleştirildi. Nihai veriler, SPSS sürüm 21.0 (IBM, Armonk, NY, ABD) kullanılarak analiz edildi. Frekanslar ve yüzdeler gibi tanımlayıcı istatistikler belirlendi. Bulgular: Anket, davet edilen katılımcılar tarafından% 92,5 yanıt oranıyla dolduruldu. Erkeklerin (n=30, %60) yaş ortalaması kadınların (n=20, %40) yaş ortalamasından 27,44 (SS ±2,32) fazlaydı. Son 1 yılda katılımcıların hiçbiri farmakovijilans eğitimi almamıştı. Katılımcıların çoğu (% 60) farmakovijilansı tanımlayamadı ve diş hekimlerinin yalnızca %20’si (n=10) ADR’leri doğru şekilde tanımladı. Ankete katılanların çoğu (% 90) ADR raporlamasını profesyonel bir zorunluluk olarak kabul ediyor ve yüzde altmışı (n=30) ciddi ve beklenmedik ADR’lerin bildirilmesinin zorunlu olduğunu algıladı. Katılımcılar, ADR formlarının eksik raporlanmasının ana nedeninin ADR formlarının doldurulması sırasında yaşanan zorluklar, zamanlama kaybı ve farmakovijilans konusunda bilgi eksikliğinden kaynaklandığını fark ettiler. Ayrıca tüm diş hekimleri muayenehaneleri sırasında ciddi/şiddetli ADR gözlemlemediklerini belirtti ve % 40’ı (n=20) bir hastayla ilk kez iletişimde bulunurken ADR öyküsü sormadığını bildirdi. Katılımcıların farmakovijilans ve advers ilaç reaksiyonlarına karşı zayıf bilgi tutumu ve uygulaması vardı (p değeri