The effect of secondary school students’ writing tendencies and self-efficacy on writing attitudes: A structural equation modeling

Ortaokul öğrencilerinin yazma eğilim ve öz yeterliklerinin yazma tutumları üzerindeki etkisi: Bir yapısal eşitlik modellemesi

Abstract

The aim of this study was to determine the effect of secondary school students’ writing tendency, writing selfefficacyand writing attitude variables and how these variables predict each other through structural equationmodeling. For this purpose, the relational screening model was used and the study was carried out in academicyear 2018-2019 on a total of 290 students;153 (52.8%) were females and 137 (47.2%) were males studying in 4different secondary schools in Erzurum. Twenty of the students were in the 5th grade, 30 were in the 6th grade,104 were in the 7th grade and 122 were in the 8th grade. In the study, the writing disposition scale developed byPiazza and Siebert (2008) and adapted to Turkish by Iseri & Ünal (2010); writing attitude scale developed by Can& Topçuoğlu Ünal (2017); and writing self-efficacy scale developed by Şengül (2013) were applied to secondaryschool students. After their validity and reliability were ensured, the data were analyzed. As a result of the study,it was determined that writing tendency had a positive effect on writing attitude, and despite writing self-efficacypositively affected writing attitude, it did not affect it significantly statistically.

Özet

Bu araştırma, ortaokul öğrencilerinin yazma eğilimleri, yazma öz yeterlikleri ve yazma tutumlarının birbirlerini nasıl yordadıklarını tespit etmek amacıyla yapısal eşitlik modellemesi yoluyla yapılmıştır. Bu amaç doğrultusunda tarama modellerinden ilişkisel tarama modeli olarak desenlen araştırma, 2018-2019 eğitim öğretim yılında Erzurum ilinde 4 farklı ortaokulda öğrenim gören 153’ü (% 52.8) kız, 137’si (% 47.2) erkek olmak üzere toplam 290 öğrenciyle yürütülmüştür. Öğrencilerin 20’si 5. sınıf, 30’u 6. sınıf, 104’ü 7. sınıf ve 122’si 8. sınıf düzeyinde öğrenim görmektedirler. Araştırmada Piazza ve Siebert’in (2008) geliştirdiği, İşeri ve Ünal (2010) tarafından Türkçeye uyarlanan yazma eğilimi ölçeği; Can ve Topçuoğlu Ünal’ın (2017) geliştirdiği yazma tutum ölçeği ve Şengül’ün (2013) geliştirdiği yazma öz yeterlik ölçeği ortaokul öğrencilerine uygulanıp geçerlik ve güvenirlikleri sağlandıktan sonra verilerin analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda yazma eğiliminin yazma tutumunu olumlu etkilediği, yazma öz yeterliklerin yazma tutumunu olumlu etkilemesine rağmen istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde etkilemediği belirlenmiştir.