The Acquisition and use of negation in the early child language

Abstract

This paper investigates how negation develops in the speech of a Turkish-speaking child in the very early stagesof language acquisition. The study features the video recordings of a child between the ages of 19 and 22 monthsand the analyses of negative forms in the recorded data. The development of negation in parent-child interactionsis discussed with demonstrative examples between the boy and his parents. The data was recorded by the motherin a regular fashion, particularly at play and lunch times. For the detailed data analysis, the recordings have beendivided into three sets according to the age of the child as 1;8, 1;9 and 1;10. The initial step is to identify andexplain how negation is formed in Turkish, which is followed by the data analysis in order to track the developmentof negation in the child’s speech. The ways in which his formation of negation improves have been given specialattention and interpreted as the child’s linguistic knowledge expands. The data evidences that the child not onlystarts to use most forms of negation as early as the age of 1;10, but also does this strategically by performing themfor a successful communication in a clear developmental sequence. Some of his strategies traced in the data areusing variety sets, complementing one negative form with the other to emphasize his point and providing reasonsand results for his statements. The findings confirm that the child acquires the forms in an order from moreindependent to the dependent as well as in a sequence from the easy to the linguistically and cognitively morechallenging.

Özet

Bu çalışma, ana dili Türkçe olan bir çocuğun konuşma dilinin aşamalarında olumsuzluğun nasıl geliştiğini araştırmaktadır. Çalışma, bir çocuğun 19-22 ayları arasında video kayıtlarını ve kaydedilen verilerdeki negatif formların analizini içermektedir. Ebeveyn-çocuk etkileşimlerindeki olumsuzluk ifadelerinin gelişimi, çocuk ve ebeveynler arasındaki örneklerle tartışılmaktadır. Veriler, özellikle oyun ve öğle yemeği saatlerinde, anne tarafından düzenli bir şekilde kaydedildi. Kayıtlar, detaylı veri analizi için çocuğun yaşına göre 1;8, 1;9 ve 1;10 olmak üzere üç gruba ayrılmıştır. İlk adım, Türkçe'de olumsuzluğun nasıl oluştuğunu tanımlamak ve açıklamaktır; bunu, çocuğun konuşmasında olumsuzluk gelişimini takip etmek için kullanılan veri analizi izler. Çocuğun dil bilgisi genişledikçe, olumsuzluk ifadelerinin gelişme şekilleri özel bir ilgi gösterilmiş ve yorumlanmıştır. Veriler, çocuğun 1;10 ay gibi erken bir yaşta bile çoğu olumsuzluk türünü kullanmaya başladığını, aynı zamanda bunları başarılı bir iletişim için, net bir gelişim sırasında ve stratejik olarak gerçekleştirdiğini kanıtlar. Verilerde bulunan stratejilerinden bazıları, çeşitli kümeler, fikrini güçlendirmek için, bir olumsuz ifadeyi diğeriyle tamamlama ve sebep ve sonuç belirtmedir. Elde edilen bulgular, çocuğun olumsuz ifadeleri, bağımsızdan daha bağımlıya ve aynı zamanda kolay ve dilbilimsel ve bilişsel olarak kolaydan daha zor olana doğru bir sırayı takip ettiğini doğrulamaktadır.