Aile Hekimlerinin Anne İsteği ile Sezaryenle Doğum Hakkındaki Görüşleri

Abstract

Aim: We aimed to evaluate family physicians views on caesarean deliveryon maternal request (CDMR). Material and Method: Fourty-nine family physicians were included and a questionnaire covered socio-demographic characteristics, their own or their partners delivery modes, the reasons behindtheir choice of caesarean delivery, views on CDMR as a human right and theiropinions on the reason behind the increasing rates of caesarean deliverieswas administered by one-on-one interviews. Results: Twenty eight (57.1%)women in the group underwent caesarean delivery. Fear of delivery pain wasmentioned as the main factor (n=13, 46.4%) behind the CDMR, pregnanciesachived by assisted reproductive technologies (n=1, 3.6%) and request fortubal sterilization (n=2, 7.1%) were the other causes. Only 12 women (42.9%)underwent caesarean delivery with a medical indication. While 30 (61.2%)physicians refused accepting CDMR as a human right, 19 (38.8%) physicianssupported women s right of choosing their modes of delivery and obstetricians inducement (n=25, 51.0%) and women s fear for vaginal delivery pain(n= 20, 40.8%) were mentioned as the main causes behind the increase in therate of caesarean delivery. Discussion: CDMR seems to continue being oneof the most controversial subjects in obstetrics. The family physicians attitudes plays an important part in the decisions made by mothers regardingthe preferred delivery modes so it should not be undervalued while creatingpolicies for decreasing the high caesarean rates.

Özet

Amaç: Aile hekimlerinin anne isteği ile sezaryenle doğum (AİSD) hakkındaki bakış açılarını değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Kırkdokuz ailehekimi çalışmaya dahil edildi. Sosyodemografik özellikler, kendilerinin ya daeşlerinin doğum şekilleri, sezaryenle doğumu seçim sebepleri, anne isteği ilesezaryenle doğumun insan hakkı olması ve sezaryen oranındaki artış sebepleri hakkındaki görüşlerini içeren anket yüz yüze görüşülerek dolduruldu. Bulgular: Çalışma grubunun %57.1i (n=28) sezaryenle doğum yapmıştı. Doğum ağrısı korkusu %46.4 (n=13) ile AİSDnin temel sebebi iken, yardımcı üreme teknikleri ile elde edilen gebelikler (%3.6, n=1) ve tubal sterilizasyon isteği (%7.1,n=2) diğer sebeplerdi. Sadece 12 hastaya (%42.9) tıbbi bir endikasyon ilesezaryen uygulanmıştı. Aile hekimlerinin %61.2si (n=30) AİSD yi insan hakkı olarak kabul etmezken, %38.8i (n=19) kadınların doğum şeklini seçme konusunda hakları olduğunu desteklemekteydi. Sezaryen oranındaki artışındaki asıl nedenler kadın doğum hekiminin yönlendirmesi (n=25, 51.0%) ve doğum ağrısı korkusu (n= 20, 40.8%) olarak belirtildi. Sonuç: AİSD obstetri alanının en çok tartışmalı başlıklarından biri olmaya devam edecek görünmektedir. Aile hekimlerinin tutumları, annelerin önerilen doğum şekli konusundaverecekleri kararlarda önemli rol oynamaktadır, bu nedenle sezaryen oranınındüşürülmesi konusunda üretilecek politikalarda önemsenmelidir.