Mental Retarde Hastalardaki Sedasyon Deneyimlerimiz

Abstract

Aim: The majority of dental treatments can be performed under local anesthesia. However, sedation or general anesthesia are often required for mentally retarded patients presenting a lack of cooperation. The aim of this study was to retrospectively evaluate the outcomes of mentally retarded patients treated under sedation. Material and Method: The records of the 214 mentally retarded patients that were treated under sedation between 2010-2012 were retrospectively evaluated. The retrospective data included demographic variables, duriation of anesthesia, anti-epileptic drugs used, level of sedation, anesthetic agents, the type of dental treatment and adverse events during and after sedation. Results: In this study the mean age of patients was 22,49±9,54. The female/male ratio was 109/105. The number of ASA I, II, III patients were 43, 157 and 14 respectively. 16.8% of the patiens (n=36) was on one anti-epileptic drug regimen, while 29.9% of the patiens (n=54) was on more than one anti-epileptic drug regimen. The sedation levels were determined as minimal sedation (6.5%, n=14), moderate sedation (35%, n=75) and deep sedation (58.4%, n=125) respectively. The midazolam-ketamine combination was the most preferred anesthetic regimen (41.1%, n=88). Single dental extraction was the most performed dental treatment (58.4%, n=125). Postoperative nausea and vomiting was encountered in 3.7% of patients (n=8). Respiratuar depression occurred in 2 patients. Two patients developed bronchospasm, while one patient developed postoperative agitation, deep bradycardia and allergic reaction respectively. Discussion: We are of the opinion that sedation can be performed safely by choosing the appropriate drug and method without depressing respiration and reflexes.

Özet

Amaç: Günümüzde dental tedavilerin büyük bir kısmı lokal anestezi altında yapılabilmektedir. Ancak mental retarde hastalarda olduğu gibi kooperasyon kurulamadığı zamanlarda bu tedavilerin yapılabilmesi için sıklıkla sedasyon veya genel anestezi gerekebilmektedir. Bu çalışmada sedasyon altında diş tedavileri yapılan mental retarde olguların retrospektif olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 2010-2012 tarihleri arasında sedasyon altında diş tedavileri yapılan 214 mental retarde olgunun kayıtlarını retrospektif olarak inceledik. Demografik veriler, anestezi süreleri, kullandıkları antiepileptik ilaç oranları, sedasyon düzeyleri, sedasyon amacıyla kullanı- lan anestezik ajanlar, hangi dental tedavinin uygulandığı sedasyon sürecinde ve sonrasında görülen yan etkiler incelendi. Bulgular: Çalışmamızda incelenen 214 olgunun yaş ortalaması 22,49±9,54, kadın/erkek oranı 109/105, ASA I/ II/III sırasıyla 43/157/14 olarak belirlendi. Hastalarımızın %16.8i (n=36) bir %29.9u (n=54) ise birden fazla antiepileptik ilaç kullanıyordu. Sedasyon dü- zeyleri; minimal sedasyon %6.5 (n=14), orta derecede sedasyon %35 (n=75) ve derin sedasyon %58.4 (n=125) olarak belirlenmiştir. En çok kullanılan anestezik ajan %41.1 oranıyla (n=88) midazolam-ketamin kombinasyonu idi. En sık uygulanan tedavi ise %58.4 (n=125) oranında tek başına diş çekimiydi. Hastaların %3.7sinde (n=8) postoperatif bulantı-kusma, iki hastada işlem sı- rasında solunum depresyonu, iki hastada bronkospazm ve birer hastada sırasıyla postoperatif ajitasyon, derin bradikardi, alerjik reaksiyon gelişti. Tartış- ma: Diş hekimliğinde uygun anestezik ilaç ve yöntemin seçimiyle mental retarde hastalarda solunum ve refleksler baskılanmadan sedasyon uygulaması- nın güvenli bir şekilde uygulanabileceği kanısındayız.