Elektriksel kardioversiyondan sonra atrial fibrilasyonun tekrarında kalp hızı değişkenliğinin belirleyiciliği

Predictive value of heart-rate variability for the recurrence of atrial fibrillation after electrical cardioversion

Abstract

Background: The relation between heart-rate variability (HRV) and occurrence of atrial fibrillation (AF) in paroxysmal AF has been well-studied, but there is not enough evidence as to whether HRV parameters can predict AF relapse after cardioversion of chronic AF. Objectives: In the present study, we compared HRV parame-ters on the 2nd day of postcardioversion with a healthy control group and investigated their predictive value for AF recurrence. Methods: Forty-one patients with chronic AF (>3 months) who had various cardiovascular disorders as the underlying cause of the arrhythmia were enrolled In the study. Thirty-one patients were successfully cardioverted by external direct current shock, but only 27 patients fulfilled the study's entry criteria. Twenty healthy subjects served as a control group. A 24-hour Holler recording was obtained on the second day of restoration of sinus rhythm, and the following time domain indexes of HRV were measured: SDNN (standard deviation of mean RR interval, expressed in milliseconds); rMSSD (root mean square of differ-ences of successive RR intervals); SADNN (SD of the averages of RR intervals in all 5-minute segments of the 24-hour recording); and PNN50 (the percentage of adjacent RR intervals that differed by more than 50 ms). Patients were followed-up for six weeks for recurrences of AF. Results: After cardioversion, SDNN and SADNN were found to be significantly lower in the AF group than in the control group (86.4±31.7 ms vs. 142.1±40.2 ms, and 57±17.4 ms vs.124.4±37.7; ms, p

Özet

Amaç: Paroksismal atrial fibrilasyon (AF)'da aritmi atakları ile kalp hızı değişkenliği (KHD) arasındaki ilişki önceki çalışmalarda oldukça iyi dökümante edilmesine rağmen KHD'nin, sinüs ritmine döndürülmüş kronik AF'de aritmi nüks riskini belirlemedeki rolü henüz çok iyi bilinmemektedir. Çalışmamızda, kardiyoversiyon sonrası 2. günde Holter kaydıyla elde edilen KHD parametrelerini sağlıklı bireyler ile karşılaştırmak ve AF nüksü için belirleyiciliğini bulmak amaçlandı. Gereç: Kronik atrial fibrilasyonu ve altta yatan bir kardiyovasküler hastalığı olan 41 hasta çalışmaya alındı. Eksternal elektriksel kardiyoversion 31 hastada başarılı oldu ancak bunların 27'si çalışma için uygun bulundu. Yirmi sağlıklı birey kontrol grubu olarak seçildi. Yirmidört saatlik Holter, sinüs ritmi sağlandıktan iki gün sonra yapıldı ve KHD'nin şu parametreleri elde edildi: SDNN (RR intervallerinin Standard deiviasyonu), SADNN (24 saatlik kayıttaki her 5 dakikalık segmentte bulunan ortalama RR intervallerinin standard deviasyonu), rMSSD (ardışık RR intervallerindeki farklılığın karekökü) ve pNNSO (50 milisaniyeden daha fazla farklılık gösteren ardışık RR intervallerinin oranı). Hastalarda aritmi nüksünü belirlemek için 6 haftalık takip yapıldı. Bulgular: SDNN ve SADNN kariyoversiyon sonrası AF grubunda kontrol grubuna göre anlamlı derecede azalmış bulundu (Sırasıyla, 86.4±31.7 ms'ye karşı 142.1±40.2 ms, ve 57±17.4 ms'ye karşı 124.4±.37.7; ms, p