Genetic Analysis of Carasobarbus Karaman, 1971 (Actinopterygii Cyprinidae) in Anatolia

Anadolu’daki Carasobarbus Karaman, 1971 (Actinopterygii Cyprinidae) Genusunun Genetik Analizi

Abstract

We sequenced the complete mitochondrial cytochrome b gene (1141 bp) of 70individuals from ten populations of three Carasobarbus species in Anatolia. Totally eighthaplotypes were identified. The intraspecies genetic distance ranged from 0.00% to 0.21%, whileit varied from 2.6% to 9.0% for interspecies. Except for Gaziantep samples with low sample size,high haplotype diversity (Hd= 0.590-0.833) and low nucleotide diversity (Pi= 0.05-0.65) valuescan be explained by the presence of small populations sensitive to genetic drift and foundereffects. Phylogenetic analyses constructed with neihgbour joining, maximum likelihood andmaximum parsimony generated similar topologies supported by high bootstrap values.Phylogenetic tree topologies showed that the C. apoensis haplotype was located in the C. luteusspecies. Therefore, the validity of species status of C. apoensis should be checkedmorphologically. On the other hand, since the Kahta population in C. luteus has a remarkablyhigh genetic diversity, it must be re-evaluated morphologically. The tectonic uplift of theAnatolian Plateau between the African and European plates during the Pliocene period may haveprobably prevented the presence of Carasobarbus in the west of the Anatolian diagonal.

Özet

Anadolu'daki üç Carasobarbustürünün 10 populasyonundan 70 bireyin mitokondri sitokrom b geninin (1141 bp) DNA dizin analizi yapılmıştır. Toplamda sekiz haplotip tanımlandı. Sitokrom b veri analizi kullanılarak, tür içi genetik mesafenin % 0,00 ile % 0,21 arasında, türler arası için ise % 2,6 ile% 9,0 arasında değiştiği belirlenmiştir. Yeterli örneklem büyüklüğüne sahip olmayan Gaziantep örnekleri hariç yüksek haplotip çeşitlilik (Hd= 0,590-0,833) ve düşük nükleotit çeşitlilik (Pi= 0,05-0,65) değerleri, genetik sürüklenme ve kurucu etkilere karşı duyarlı olan küçük populasyonların varlığı ile açıklanabilir. Komşu birleştirme, maksimum tutumluluk ve maksimum olasılık metotları yoluyla oluşturulan filogenetik analizler yüksek güvenirlilik değerleri ile desteklenen benzer topolojiler üretmiştir. Filogenetik ağaç topolojileri gösterdi ki C. apoensis haplotipleri C. luteus haplotipleri içinde konumlandığı için türün geçerliliği morfolojik olarak kontrol edilmelidir. Diğer taraftan, C. luteus içindeki Kahta populasyonu dikkate değer düzeyde yüksek genetik çeşitliğe sahip olduğundan morfolojik olarak mutlaka yeniden değerlendirilmelidir. Pliyosen döneminde Afrika ve Avrupa levhaları arasındaki çarpışmadan kaynaklanan Anadolu Platosu’nun tektonik yükselişi muhtemelen Anadolu köşegeninin batısında Carasobarbus’un varlığını engellemiştir.