Tubo-ovarian abscess: An analysis of 24 cases

Süleyman SALMAN, Sedat KADANALI, Metin İNGEÇ, Yakup KUMTEPE, Bünyamin BÖREKÇİ

Abstract

OBJECTIVE: To investigate the clinical and laboratory results, treatment methods applied to the patients with tubo-ovarian abscess and also to investigate the complications developed in these patients in our clinic.STUDY DESIGN: Charts of 24 women who admitted to our clinic between January 1997-December 2003 and underwent surgical treatment for the tubo-ovarian abscess (TOA), were investigated, retrospectively. Laparoscopy was performed on two patients. The remaining 22 patients underwent laparotomy. The clinical and laboratory results, operations methods and complications were recorded in patients with TOA.RESULT(s): The main complaints of patients were lower pelvic pain (95.6 %) and fever (33.3 %). The incidence of multiparity was 87.5 %. A significant percentage (41.7 %) of the patients had undergone intrauterine or intraabdominal intervention within last three months. The percentage of prior history of pelvic inflammatory disease and intrauterine device usage were 33.3 % and 54.2 %, respectively. The incidence of fever (>38°C), leukocytosis, and high sedimentation rates were 62.5 %, 83.3 %, and 100 %, respectively. In patients asking to remain fertile, conservative, i.e. organ-preserving surgeries (drainage of TOA) were performed (50 %). Ablative treatment modalities were used in women who no longer desired to bear children (50 %). Ablative treatment modalities consisted of unilateral (33.3 %), bilateral (4.2 %) salpingo-oophorectomy (BSO) and total abdominal hysterectomy-BSO (12.5 %). Five of the patients developed intraoperative (20.8 %) and six of them developed postoperative complications (25 %).CONCLUSION(s): The surgical intervention should be pursued early after the diagnosis of TOA because of high residual morbidity and negative impact on fertility. The organ preserving surgery can be performed on patients who wished to remain fertile.

Özet

AMAÇ: Çalışmamızın amacı, kliniğimizde tuboovarian abse (TOA) tedavisi gören hastaları retrospektif olarak araştırarak klinik ve laboratuvar sonuçları, uygulanan te-davi yöntemlerini ve gelişen komplikasyonları incelemektir.MATERYAL ve METOD: Ocak 1999-Aralık 2003 tarihleri arasında kliniğimizde tuboovarian abse tanısı ile opere edilen 24 hastanın dosyası retrospektif olarak incelendi. 2 hastaya laparoskopik abse drenajı, 22 hastaya ise laparotomi yapıldı. Hastaların klinik ve laboratuvar sonuçları, uygulanan operasyon yöntemleri ve gelişen komplikasyonlar kaydedildi.BULGULAR: Hastaların başlıca şikayetleri pelvik ağrı (% 95.6) ve ateş (% 33.3) idi. % 87.5' i multipar idi. Hastaların önemli bir kısmına (% 41.7) son 3 ay içinde intrauterin veya intraabdominal müdahale yapılmıştı. Pelvik inflamatuar hastalık (PIH) hikayesi % 33.3, rahim içi araç (RİA) kullanımı % 54.2 idi. 38°C üzerinde ateş, lökositoz ve yüksek sedimentasyon hızı oranları sırasıyla % 62.5, % 83.3 ve % 100 olarak tespit edildi. Doğurganlığını korumak isteyen hastalara organ koruyucu cerrahi girişim (TOA drenajı) yapıldı. Çocuk doğurmak istemeyen kadınlara ise rezektif cerrahi uygulandı. Rezektif cerrahi yöntemleri; unilateral salpingoooferektomi (USO) % 33.3, bilateral salpingoooferektomi (BSO) % 4.2, total abdominal histerektomi ve bilateral salpingoooferektomi (TAH+BSO) % 12.5 idi. Hastaların 5' inde intraoperatif (% 20.8) ve 6'sında postoperatif (% 25.0) komplikasyon meydana geldi.SONUÇ: Fertilite üzerine negatif etkisi ve yüksek morbiditeye yol açması nedeniyle TOA tanısından sonra erken dönemde cerrahi girişim uygulanmalıdır. Doğurganlığını devam ettirmek isteyen hastalara organ koruyucu cerrahi girişim yapılabilir