Effects of raloxifene therapy on the anticoagulant system

Levent TÜTÜNCÜ, Yusuf Z. YERGÖK, Murat MUHCU, A. Rüştü ERGÜR, Nursel ARSLANHAN

Abstract

OBJECTIVE: Raloxifene therapy is associated with a 1.5-3 fold increase in the risk for venous thromboembolism. This study has been designed to determine the effects of raloxifene on the natural anticoagulant system in postmenopausal women.STUDY DESIGN: Sixty postmenopausal, osteoporotic women were enrolled to this prospective randomized double-blind study. Thirty patients were treated with raloxifene hydrochloride (60 mg/day) + calcium (600 mg/day) + vitamin D (400 IU/day) and thirty patients with calcium (600 mg/day) and vitamin D (400 IU/day) as a control group for a year. Fibrinogen and antithrombin III levels with protein S and C activities were measured in all patients at baseline, and after 12 months of treatment. Results at baseline and after treatment were compared with each other and control group.RESULTS: There were no statistically significant differance between the baseline and after treatment levels of fibrinogen. Statistically significant 8.7 %, 13.8 % and 16 % reductions of plasma antithrombin III, protein S and C levels were observed at 12 months of raloxifene therapy, respectively (p0.05).CONCLUSION: Raloxifene therapy is associated with a significant reduction in plasma protein C, protein S and antithrombin III levels after 12 months of therapy. Although, these reductions didn't reach to the statistically significant levels when compared to the control group, might explain the mechanism of the increased risk of venous thromboembolism in raloxifene users.

Özet

AMAÇ: Bir selektif östrojen reseptör modülatörü olan "raloksifenin" venöz tromboemboli riskini 1,5-3 kat artırdığı bilinmektedir. Bu çalışma; raloksifenin, postmenopozal kadınlarda doğal antikoagulan sistem üzerine olan etkilerini ortaya koymak üzere planlanmıştır.MATERYAL ve METOD: Postmenopozal dönemde osteoporoz tanısı almış olan 60 hasta prospektif, randomize ve çift kör dizaynda çalışmaya dahil edildi. Hastaların 30'u Raloksifen (60 mg/gün) + kalsiyum (600 mg/gün) + D vit (400 IU/gün) ile tedavi edilirken, diğer 30'u kontrol grubu olarak kabul edilerek kalsiyum (600 mg/gün) + D vit (400 IU/gün) verildi. Tedavi öncesi ile tedavinin 12. ayında tüm hastalarda fibrinojen, antitrombin III, protein S ve protein C seviyeleri bakıldı. Tedavi öncesi ve tedavi sonrası değerler birbirleri ve kontrol grubu ile karşılaştırıldı.BULGULAR: Raloksifen grubunda ortalama fibrinojen değeri 12 aylık tedavi sonrasında anlamlı bir değişiklik göstermedi. Antitrombin III değerleri, raloksifen grubunda tedavi öncesi ortalama 30.23±2.4 mg/dl tespit edilirken, tedaviden 12 ay sonra % 8.7 azalarak 27.58±2.9 mg/dl tespit edildi (p=0.006). Raloksifen grubunda tedavi öncesi 123±15.5 % aktivite olarak tespit edilen protein S değerleri 12 aylık tedavi sonrası % 13.8 azalarak 106±24 % aktivite'ye (p=0.003), tedavi öncesi 66.2±16 % aktivite olan protein C değerleri ise, % 16 azalarak 55±14 % aktivite'ye düştü (p=0.02). Ancak, bu azalma oranları kontrol grubu ile karşılaştırıldığında iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı (p>0.05).SONUÇ: Raloksifen 12 aylık tedavi sonunda, protein S, protein C ve antitrombin III seviyelerinde anlamlı oranlarda bir azalmaya sebep olmaktadır. Bu azalma oranları, plasebo grubu ile karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı değerlere ulaşmasa da, raloksifenin venöz tromboemboli risk artışını bu mekanizma yolu ile yapabileceğini düşündürmektedir.