Monocyte count to HDL-cholesterol level ratio on post-operative outcome after coronary Bypass surgery

Monosit sayısının HDL-kolesterole oranı ile koroner arter Bypass cerrahisi sonrası dönemdeki sonuçlar

Abstract

Objective: The monocyte count to HDL-Cholesterol ratio (MHR) has been used for aprognostic indicator of cardiovascular disease. We aimed to evaluate the associationbetween pre-operative MHR and postoperative outcome in patients undergoing coronary artery bypass graft (CABG) surgery.Methods: A hundred and fifteen patients with isolated CABG surgery were includedin the study. Patient’s clinical characteristics, surgical details and postoperative earlymortality and morbidities were recorded.Results: The mean age was 63.46±9.35. MHR was slightly higher in patients with previous myocardial infarction (MI) but there was no statistical difference. Althoughpost-operative complications including low cardiac output syndrome, stroke, surgicalwound infection, renal failure, venous thromboembolism and pulmonary embolismhave been found slightly higher in patients with elevated MHR, there was no statisticaldifference between groups. There was also no association between MHR and perioperative mortality. İn correlation analysis, there was no correlation found betweenMHR and length of mechanical ventilation times, length of hospital stay.Conclusion: MHR didn’t predict postoperative early mortality and morbidity anddidn’t affect the postoperative outcome in patients undergoing CABG surgery.

Özet

Amaç: Monosit sayısının HDL-Kolesterole oranı (MHO) kardiyovasküler risk belirteci olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada, koroner arter bypas (KABG) cerrahisi uygulanan hastalarda cerrahi öncesi MHO ile cerrahi sonrası dönemde mortalite ve komplikasyonlar arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçladık. Yöntem: Çalışmaya izole KABG cerrahisi uygulanan 115 hasta alındı. Hastaların klinik karakteristikleri, cerrahi detayları ve cerrahi sonrası gelişen mortalite ve komplikasyonlara ait veriler kaydedildi. Bulgular: Ortalama yaş 63,46±9,35 idi. Daha önce miyokardiyal infarktüs geçiren hastalarda MHO’da hafif düzeyde artış bulunmasına rağmen, istatistik açıdan anlamlı fark izlenmemiştir. Cerrahi sonrası erken dönemde düşük debi sendromu, inme, böbrek yetmezliği, cerrahi yara infeksiyonu venöz ve pulmoner emboli gibi komplikasyonlar görülen hastalarda MHO’da hafif bir artış izlense de istatistik açıdan anlamlı fark bulunmamıştır. MHO ile perioperative mortalite arasında da ilişki bulunmamıştır. Korelasyon analizinde ise MHO ile mekanik ventilasyon süreleri ile hastanede kalış süreleri arasında korelasyon bulunmamıştır. Sonuç: İzole KABG cerrahisi uygulanan hastalarda cerrahi öncesi MHO değerleri ile cerrahi sonrası erken dönemde mortalite ve morbidite arasında ilişki bulunmamıştır.