Evaluation of Early and Late Period Choroidal Thickness in Non-arteritic Anterior Ischemic Optic Neuropathy Cases

Non-arteritik Anterior İskemik Optik Nöropati Olgularında Erken ve Geç Dönemde Koroid Kalınlığının Değerlendirilmesi

Abstract

Objective: Non-arteritic ischemic optic neuropathy (NAION) is the most common clinical presentation of acute ischemic damage to the optic nerve. It is possible to evaluate choroidal changes in these cases with optical cohorens tomography (OCT). Methods: The records of 48 patients with NAION (group 1) were retrospectively reviewed. The best corrected visual acuities, intraocular pressure, ophthalmologic examination findings and macular enhanced depth imaging optic coherent tomography (EDI-OCT) examinations were evaluated. The data were compared with the right eyes of the control group of 50 volunteers (group 2). Results: The mean age of group 1 was 59.25±9.685 years, and the mean age of group 2 was 58.26±9.249 years. There was no statistically significant difference between the two groups in terms of age (p=0.08). When the macular EDI-OCT tests were evaluated in the acute period, the affected eye choroidal thickness was significantly higher when compared with unaffected eyes in subfovea, nasal and temporal areas and group 2 (respectively p=0.001, p=0.001, p=0.001). Group 1 unaffected eye subfovea, nasal and temporal OCT were significantly higher than control group (respectively p=0.001, p=0.001, p=0.001). In the chronic period, thinning was observed in the affected eye choroidal thickness, but it was not statistically significant when compared with group 2 [respectively (p=0.543, p=0.513, p=0.497)]. Conclusion: The choroidal thickness changes in the early and late stages of the disease in NAION cases. This change may be due to the protection and adaptation mechanisms of optic nerve head perfusion.

Özet

Amaç: Non-arteritik iskemik optik nöropati (NAİON), optik sinirde akut iskemik hasarın en yaygın klinik sunumudur. Optik koherans tomografi ile bu olgularda koroid değişikliklerinin değerlendirilmesi mümkün olmaktadır. Çalışmamızda NAİON olgularında erken ve geç dönemde koroid kalınlığının (KK) değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: NAİON tanılı 48 olgu (grup 1) çalışmaya dahil edildi. En iyi düzeltilmiş görme keskinlikleri, göz içi basıncı, tam oftalmolojik bakı bulguları ve makula enhaced depth imaging optik koherens tomografi (EDI-OKT) tetkiklerinde KK subfovea, foveaya 500 μ uzaklıkta nazal ve temporal bölgede değerlendirilmiştir. Veriler 50 gönüllü olgudan oluşan kontrol grubunun sağ gözleri (grup 2) ile karşılaştırılmıştır. Bulgular: Grup 1’e ait yaş ortalaması 59,25±9,68 yıl, grup 2 yaş ortalaması 58,26±9,24 yıl olarak hesaplandı. İki grup arasında yaş açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0,08). Akut dönemde makula EDI-OKT tetkikleri değerlendirildiğinde, etkilenen göz KK subfovea, nazal ve temporal alanlarda etkilenmemiş gözler ve grup 2 ile karşılaştırıldıgında istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulunmuştur (sırasıyla p=0,001, p=0,001, p=0,001). Grup 1 etkilenmemiş göz subfovea, nazal ve temporal KK kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı yüksektir (sırasıyla p=0,001, p=0,001, p=0,001). Kronik dönemde ise etkilenmiş göz KK’da incelme izlenirken, subfoveal, nazal ve temporal bölgelerde grup 2 ile karşılaştırıldığında fark istatistiksel olarak anlamlı değildir (sırasıyla p=0,543, p=0,513, p=0,497) Sonuç: NAİON olgularında hastalığın erken ve geç döneminde KK’lar değişmektedir. Bu değişiklik optik sinir başı beslenmesinin korunma ve adaptasyon mekanizmalarından kaynaklanıyor olabilir