MYASTHENIA GRAVIS TREATED IN INTENSIVE CARE UNIT: A 5 YEAR SINGLE CENTER EXPERIENCE

Zeki Tuncel TEKGÜL, Hüseyin ÖZKARAKAŞ, Yaprak Özüm ÜNSAL BİLGİN, Mehmet Uğur BİLGİN, İbrahim ERPİN

Abstract

Introduction: MyastheniaGravis (MG) is a common neuromuscular junction disease. Patients with MG may develop a myasthenic crisis that causes respiratory insufficiency and requires treatment in the intensive care unit (ICU). We aimed to investigate the management of this condition, and the factors affecting mortality. Material and Method: We retrospectively gathered data of patients with MG who were treated in the ICU of our hospital in the last five years. We collected data through the hospital information management system, including laboratory data, daily observational reports, discharge reports, and consultation notes. Results: We collected data from 44 patients. The mean age was 67.3 ± 17.8 years and gender distribution was 21 (47.7%) male and 23 (52.3%) female. 17 (38.6%) of the patients were intubated and 2 (4.5%) of them were already with tracheostomy before admittance to the intensive care unit. The intensive care mortality rate was found to be 29.5% (n: 13). The most common cause of mortality was pneumonia. (n: 8, 61.5%) Intravenous immunoglobulin + plasmapheresis (19 patients, 42. 2%) was the most common treatment, and there was no difference in mortality between the tr eatment modalities. The most common comorbidity was diabetes mellitus (n:15, 34.1%), and cardiac and lung diseases were found to increase mortality. (p: 0.022 and 0.027, respectively) APACHE-II and MGFA scores and CRP values calculated at the hospitalization were associated with increased mortality. (p

Özet

Giriş: MiyasteniaGravis (MG) en s ık görülen nöromüsküler kav şak hastalığıdır. Hastalar, çe şitli tetikleyici sebepler sonrası veya hastalığın doğal seyrinde miyastenik kriz (MK) tablosu ile yoğun bakım yatışı gerektirecek solunum güçlüğü yaşayabilmektedir. İzole olarak kas güçsüzlüğü ile seyreden bu durumun yoğun bakımlarımızda yönetimini ve mortaliteye etki eden faktörleri araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Hastanemizde son beş senede MG tanısı ile yoğun bakımda izlenen hastaları retrospektif olarak tarayarak mortaliteye etkisi olabilecek faktörleri ortaya çıkarmayı hedefledik. Veri toplanmasında, hastane bilgi yönetim sistemi üzerinden laboratuvar verileri, günlük gözlem ile epikriz notları ve konsültasyon sonuçları kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmada 44 hastanın verileri kullanıldı. 21’i (%47,7) erkek, 23’ü (%52,3) kadın olan hastaların ya ş ortalaması 67,3 ± 17,8 olarak bulundu. Hastaların 17’si (%38,6) entübe olarak, 2’si (%4,5) ise daha önceden açılmış olan trakeostomileri ile yo ğun bak ıma yatırıldı. Yoğun bak ım mortalite oranı %29,5 (n: 13) olarak belirlendi. En sık mortalite sebebi pnömoni idi. (n: 8, %61,5) En s ık uygulanan tedavi intravenözimmunglobulin + plazmaferez (19 hasta, %42,2) olurken uygulanan tedaviler arasında mortalite açısından farklılığa rastlanmadı. En sık ek hastal ık diyabetesmellitus (n:15, %3 4,1) iken kardiyak ve akciğer hastalıklarının mortaliteyi arttırdığı tespit edildi. (p: 0,022 ve 0,027, sırasıyla) Yatış esnasında hesaplanan APACHE-II ile MGFA skorları ve CRP de ğerleri de, artmış mortalite ile ilişkili bulundu. (p