The Role of Early Family-Centered Therapy Program in Infants With Brachial Plexus Birth Palsy

Doğumsal Brakiyal Pleksus Felçli Bebeklerde Aile Odaklı Erken Terapi Programının Rolü

Abstract

Objective: The purpose of this study is to evaluate the effectiveness of a family-centered early exercise program in infants with Narakas Stage 1 brachial plexus birth palsy. Method: The data of the infants with brachial plexus birth palsy followed up at the physical medicine and rehabilitation outpatient clinic of a tertiary pediatric research center were retrospectively investigated. Infants with Narakas Stage 1 brachial plexus birth palsy according to the Narakas classification were included in the study. Sixty infants were assessed using a passive-active range of motion (ROM) and active movement scale at first clinic visit and every month until they became 12 months old. Results: Cases were divided into two groups (Group I, n:32) or (Group II, n:28) according to their referral times to the outpatient clinics of physical medicine and rehabilitation. In both groups, a significant improvement was observed in the ROM and muscle strength of shoulder, elbow flexion, and forearm supination at the 3rd, 6th and 12th-month assessments. At 12th months intergroup differences were detected in shoulder abduction muscle force assessments (p

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, aile odaklı erken terapi programının Narakas evre 1 olan doğumsal brakiyal pleksus felçli infantlar üzerindeki etkinliğini değerlendirmektir. Yöntem: Üçüncü basamak pediyatrik araştırma merkezinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon polikliniğinde takip edilen doğumsal brakiyal pleksus felçli infantların verileri retrospektif olarak incelendi. Çalışmaya Narakas sınıflamasına göre Narakas Evre 1 brakiyal pleksus doğum felçli bebekler dahil edildi. Altmış bebek, pasifaktif hareket açıklığı (EHA) ve aktif hareket ölçeği ilk klinik ziyareti ve sonrasında 12 aylık olana kadar her ay değerlendirildi. Bulgular: Olgular, fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniğinde polikliniğine sevk zamanına göre iki gruba (Grup I, 32 olgu) (Grup II, 28 olgu) ayrıldı. Her iki grupta da 3., 6. ve 12. ay değerlendirmelerinde omuz, dirsek fleksiyonu ve önkol supinasyonunun EHA ve kas gücünde anlamlı iyileşme gözlendi. Omuz abdüksiyon kas kuvveti değerlendirmelerinde (p>0,05) ve omuz abdüksiyon-iç rotasyon-dış rotasyon ve önkol supinasyon aktif EHA ölçümlerinde 12. ay grupları arasında farklılıklar vardı (p