The Role of Perceived Supervisor Support in the Interaction between WorkFamily Conflict and Organizational Commitment: An Empirical Study

İş-Aile Çatışması ile Örgütsel Bağlılık Etkileşiminde Algılanan Yönetici Desteğinin Rolü: Görgül Bir Araştırma

Abstract

In this study, it is aimed at examining the effect of work-family/ family-work conflict on organizational commitment and the mediator effect of perceived supervisor support on this relationship. The data were collected with a survey from 342 participants working in public institutions and the data were analyzed via statistical programs. As a result of the structural equation modeling, the relationship between work-family conflict and organizational commitment was found to be statistically insignificant. On the other hand, family-work conflict was found to predict organizational commitment. In this context, it was found that there was a negative and significant relationship between family-work conflict and organizational commitment. Furthermore, the findings showed that perceived supervisor support had no role in the relationship between work-family conflict and organizational commitment. On the other hand, perceived supervisor support had partial mediation role in this relationship. Consequently, results indicated that workfamily conflict decreased organizational commitment and by decreasing work-family conflict, perceived supervisor support increased organizational commitment with an indirect effect. In the study, results of the findings were discussed theoretically and various implications were presented for future studies

Özet

Bu çalışmada, iş-aile ve aile-iş çatışmasının örgütsel bağlılığa olan etkilerinin ortaya çıkarılması ve bu ilişkide algılanan yönetici desteğinin aracı rolünün olup olmadığının araştırılması amaçlanmaktadır. Kamu kurumlarında görev yapan 342 katılımcıyı kapsayan bir örneklemden anket yöntemiyle veri toplanmış ve istatistikî programlar aracılığıyla analiz edilmiştir. Yapılan yapısal eşitlik modeli analizi sonucunda iş-aile çatışması ile örgütsel bağlılık ilişkisi istatistiksel olarak anlamsız bulunmuştur. Öte yandan, aile-iş çatışmasının örgütsel bağlılığı yordadığı tespit edilmiştir. Bu bağlamda, aile-iş çatışması ile örgütsel bağlılık arasında ters yönlü ve anlamlı bir ilişki olduğu ortaya çıkarılmıştır. Ayrıca, algılanan yönetici desteğinin iş-aile çatışması ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişkide rolü tespit edilemezken aile-iş çatışması ve örgütsel bağlılık ilişkisinde kısmi aracılık rolü olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak elde edilen bulgular, aile-iş çatışmasının örgütsel bağlılığı azalttığını ve algılanan yönetici desteğinin aile-iş çatışmasını azaltarak dolaylı yollardan örgütsel bağlılığı arttırdığını göstermektedir. Çalışmada, bulgular neticesinde ortaya çıkan sonuçlar kuramsal olarak tartışılmış ve gelecek çalışmalar için çeşitli çıkarımlara yer verilmiştir