Türkiye'de ekonomik büyüme-istihdam ilişkisi ve çalışma süreleri

Abstract

In this literature survey study which is focued on the relation between economic growth and employment from the labour demand side, the restrictive effect of the normal weekly hours in Turkey which is above the international standarts based on the Labour Law numbered 4857, exceeding working hours and deemed more flexible is examined. In recent years, it has been observed that economic growth cannot create employment in an expected level and the reasons of this trend are being discussed in Turkey. This problem should be analysed considering the fact that the relation between economic growth and employment is an interdisciplinary subject which is in the scope of economics, labour economics and labour law. Moreover, it is observed that the labour law side of the problem has never been discussed in detail. Having the existing labour force work for long periods hinders the reflection of the ongoing economic growth on the registered employment in an expected level. Here the definitive point is the structural characteristics of the economy and the labour force. Furthermore, in the case that working hours is rendered flexible in the Labour Law, it will have a restricting effect on the reflection of economic growth on employment.

Özet

Ekonomik büyüme ve istihdam arasındaki ilişkiyi işgücü talebi yönünden ele alan bu çalışmada, Türkiye’de 4857 sayılı İş Kanunu ile belirlenen normal haftalık çalışma süresinin uluslararası standartların üzerinde belirlenmesinin, çalışma sürelerinin aşılmasının ve esnekleştirilmesinin istihdamı kısıtlayıcı etkisi üzerinde durulmuştur. Son yıllarda, Türkiye’de ekonomik büyümenin beklendiği düzeyde istihdam yaratmadığı gözlenmekte ve bunun nedenleri tartışılmaktadır. Sorunun ekonomik büyüme ile istihdam arasındaki ilişkinin ekonomi, çalışma ekonomisi ve iş hukukunun alanına giren disiplinler arası bir konu olduğu dikkate alınarak irdelenmesi gerekmektedir. Bununla birlikte, sorunun iş hukuku açısından irdelenmesi üzerinde fazla durulmadığı gözlenmektedir. Mevcut işgücünün uzun süre çalıştırılması, gerçekleştirilen ekonomik büyümenin kayıtlı istihdama beklenen ölçüde yansımasını engelemektedir. Bunda, ekonominin ve işgücü piyasasının yapısal özellikleri belirleyicidir. İş Kanunu içinde çalışma sürelerinin esnekleştirilmesi de ekonomik büyümenin istihdama yansıması üzerinde kısıtlayıcı etki yapacaktır.