Studies on the effect of crossbreeding with North American and South African genotype in the improvement of yield characters of Turkish Angora goats

Türk Ankara keçilerinin verimlerinin yükseltilmesinde Kuzey Amerikan ve Güney Afrika genotipi ile birleştirmelerin etkileri üzerinde araştırmalar

Abstract

Angora goat is mainly reared for its fleece, which is the raw material of textile industry. These goats, although gained their traits during those days at the region of Ankara when the name of the place was Angora, and reared mostly at that region for a long time, they have been started to be reared in other countries such as North America and South Africa. The yield characters of the goats of these countries are now better than Turkish Angora goats. This study was conducted to investigate the effects of crossing the North American and South African genotype with Turkish Angoras to improve their important yield characters. Data of Angora goats and their kids reared in the Anadolu Agricultural Farm were used. Although the crossing of Turkish Angora goat population with North American genotype caused a slight decrease in live weights, there was a marked improvement in fleece yield and quality and also thinner fibers were achieved. At the second stage of the study where the South African genotype was used, this genotype was found to make negligible effect on live weight but marked effect on fleece yield even at small amounts. Generally, in order to improve the yield characters of Turkish Angora goats, it is necessary to considerthe management strategies beside the use of other genotypes.

Özet

Ankara keçileri, özellikle bir tekstil hammaddesi olan tiftik üretimi için yetiştirilmektedir. Ankara keçileri, bugünkü bilinen özelliklerini o zamanlar Angora olarak anılan Ankara civarında kazanmasına, uzun yıllar sadece Anadolu'da yetiştirilip çok daha sonraları diğer ülkelerde yetiştirilmeye başlanmasına rağmen, özellikle Kuzey Amerika ve Güney Afrika Ankara keçilerinin verim özellikleri, Türk Ankara keçilerinden daha yüksektir. Bu çalışma, Türk Ankara keçisi populasyonunun önemli verim özellikleri düzeylerinin iyileştirilmesi ve yükseltilmesi için, Kuzey Amerika ve Güney Afrika genotipiyle birleştirmelerin etkilerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmada, Anadolu Tarım İşletmesi'nde yetiştirilen Ankara keçileri ve bunlardan doğan oğlakların verileri değerlendirilmiştir. Araştırmada, Türk Ankara keçisi populasyonunda Kuzey Amerikan genotipi ile birleştirmeler, vücut ağırlığında az miktarda azalmaya neden olmasına karşılık, daha fazla miktarda, daha uzun ve daha ince elyaf olmak üzere, tiftik verimi ve kalitesinde belirgin bir iyileşme sağlamıştır. Güney Afrika genotipinin kullanıldığı araştırmanın ikinci bölümünde, bu genotipin, F, düzeyindeki hayvanlarda, canlı ağırlık bakımından önemsiz, ancak tiftik verimi üzerinde düşük miktarda da olsa önemli olduğu belirlenmiştir. Genel olarak, Türk Ankara keçisi populasyonunun verim özelliklerinin iyileştirilmesi ve yükseltilmesi için, diğer genotiplerden yararlanmanın yanında, yetiştirme stratejisi de gözden geçirilmelidir.