After orientalism

Abstract

In his “paradigm-shifting” work Orientalism, Edward Said examinedthe old tradition of literature/discourse generated by the cultural, political andeconomic interests of Europe on the East. One can mention some other names whoput forward ideas about orientalism and criticized to a certain extent the Europeanorientalist thought, especially its methodology. Nevertheless, none of them hasachieved the impact of Said’s Orientalism.In this article, the criticisms directed at Orientalism by Bernard Lewis, SadikJalal al-Azm, Aijaz Ahmad, Leonard Binder, Fred Halliday, Michael Richardson,and James Clifford have been scrutinized from the perspective whether they pro- vide us with the opportunity to benefit from Said’s title in a more comprehensiveway and how they contributed to the debate on orientalism.

Özet

Edward Said, “paradigma kurucu bir eser” olma özelliği taşıyanOrientalism’de, Avrupa’nın Doğu ile bağlantılı kültürel, siyasî ve iktisadî çı- karlarından kaynaklanan, kökü çok eskilere uzanan bir yazı geleneğini inceledi.Kendisinden önce de oryantalizm konusunda fikirler yürütmüş ve Batılı oryantalistdüşünceye –özellikle de metodolojisine– ilişkin belli eleştirilerde bulunmuş şah- siyetler oldu. Ancak hiçbiri Said’in kitabının etkisine ulaşamadı.Orientalism, yayımlanışından bugüne değin geçen 30 yılı aşkın süre içinde,sayısız tanıtım, eleştiri yazısı ve konferansa konu oldu. Bu yazıda, Orientalism’efarklı zaviyelerden yöneltilen eleştirilerden Bernard Lewis, Sadik Jalal al-Azm,Aijaz Ahmad, Leonard Binder, Fred Halliday, Michael Richardson, James Clif- ford’unkiler, Said’in çalışmasından daha fazla yararlanma imkanı barındırıpbarındırmadıkları ve oryantalizm tartışmasına nasıl bir katkıda bulundukları pers- pektifinden hareketle değerlendirilmeye çalışıldı.