Asit üreten sülfidik maden atıklarının macun dolgu olarak değerlendirilmesi

Abstract

The level of environmental complaints with respect to mining has risen enormously in these days. The safe environmental disposal of sulphide bearing materials is fast becoming a major economic factor in determining the profitability of mining operations. Among sulphide minerals, especially, iron sulphides are the most common mining wastes. Surface disposal of pyrite and pyrrhotite tailings with high iron sulphide composition will lead to oxidation in the presence of air and water resulting in acid mine drainage. Therefore, for environmental and economic reasons, surface impoundment of pyrite and pyrrhotite tailings should be avoided. Disposal of sulphide bearing waste could be achieved by backfilling (underground disposal) instead of surface disposal. The underground placement of backfill falls into two categories -backfill required for ground support and underground disposal of tailings. There are new approaches and better technologies implemented in the last few years which enable mining operations to backfill total mill tailings. One of this approaches is the use of paste backfill technology. Paste technology has progressed from a research based backfill idea to a widely accepted, cost effective backfill method with the potential to radically change the way tailings are disposed of underground. Paste is simply dewatered tailings with little or no water bleed that are non-segregating in nature. The operating costs for preparation and transportation of paste may be higher but life of mine cost analysis shows comparable costs to conventional disposal with significant environmental benefits. The increased utilization of paste technology has improved the reliability and reduced the cost of preparation and transportation systems. This has led to the possibility of using paste for underground disposal. This paper explains the use of new technologies and ideas to improve the disposal of mine waste containing pyrite and pyrrhotite.

Özet

Bu günlerde madencilik ile ilgili çevresel şikayetlerin seviyesi önemli ölçüde artmıştır. Sülfit içeren malzemelerin çevresel yönden güvenli bir şekilde depolanması, madencilik işlemlerinin karlılığını belirlemede büyük bir ekonomik faktör olmuştur. Sülfitli mineraller arasında özellikle demir sülfitler en yaygın madencilik atıklarıdır. Yüksek demir sülfit bileşimli pirit ve pirotit atıklarının yerüstünde depolanması, su ve hava varlığında oksitlenerek asidik maden suyu oluşumuna yol açmaktadır. Bu yüzden, çevresel ve ekonomik nedenler için, pirit ve pirotit atıklarının yerüstünde yığın yapılmasından sakınılması gerekmektedir. Sülfit içeren atıkların, yerüstünde depolanması yerine yeraltında dolgu olarak depolanması fayda sağlayacaktır. Dolgunun yeraltına yerleştirilmesi iki kategoride ele alınmaktadır; atıkların yeraltına depolaması ve zemin tahkimatı için gerekli dolgu. Tüm tesis atıklarını doldurmak için madencilik işlemlerine imkan sağlayan son bir kaç yıl içinde uygulanan yeni yaklaşımlar ve iyi teknolojiler vardır. Bu yaklaşımlardan birisi, macun dolgu teknolojisinin kullanılmasıdır. Macun teknolojisi, yeraltına depolanan atıklarda köklü olası değişiklere sahip, etkin (verimli) maliyetli dolgu yöntemi olarak geniş bir şekilde kabul gören dolgu esaslı bir araştırmadan geliştirilmiştir. Macun, basitçe doğada dağılmayan, az veya hiç su sızdırmayan susuzlandırılmış atıklardır. Macunun hazırlanması ve nakliyesi için operasyon maliyetleri yüksek olabilir. Fakat maden maliyet analiz ömrü önemli çevresel yararlı uygun depolama için karşılaştırmalı maliyetlerini gösterir. Macun teknolojisinin artan kullanımı, hazırlama ve nakliye sistemlerindeki maliyeti azaltmış ve güvenilirliğini artırmıştır; Bu ise yeraltı depolama için macun kullanma mevcudiyetine yol açmıştır. Bu makale, pirit ve pirotit içeren maden atıklarının depolanmasını geliştirme fikirlerini ve yeni teknolojilerin kullanılmasını açıklamaktadır.