Örgütsel Yaratıcılık: Ampirik Bir Araştırma ve Uygulamacılar için Bir Kılavuz

Organizational Creativity: An Empirical Exploration, and a Guide for Practitioners

Abstract

This paper includes the classification of theoretical and empirical creativity studies in the field öf organizational behavior based on a selective literature review, and the findings of an empirical study on organizational creativity. The first section includes taxonomy of theoretical and empirical studies through the establishment of associations between the concepts of organizational creativity, work (climate) environment, and organizational culture.The second section presents the findings of an empirical study for the exploration of the relationships between creative work environment, organizational culture and affective employee attitudes. The research findings point out that there is a strong and positive association between challenging nature of work, innovative top managements, and work related employee attitudes. Moreover, this association might become more effective depending on the level of person-organization fit. The third and last section of the study includes a guide for practitioners to take necessary measures for fostering employee creativity in organizations.

Özet

Bu makale örgütsel davranış bilim dalı çerçevesinde yaratıcılık konusundaki çalışmaların kuramsal ve metodolojik açıdan sınıflanmasını ve örgütsel yaratıcılık konusunda ampirik bir çalışmanın sonuçlarını içermektedir. Çalışmanın ilk bölümünde, yaratıcılıkla ilgili kuramsal ve ampirik çalışmalar, seçici bir literatür taraması esas alınarak sınıflanmakta ve örgütsel yaratıcılık kavramı ile öncelikle örgüt kültürü ve iş ortamı (iklim) kavram/an arasındaki bağıntı incelenmektedir. İkinci bölüm, ampirik bir uygulamayı içermekte ve bu bölümde yaratıcı örgüt iklimi, örgüt kültürü ve çalışanların iş tutumları arasındaki bağıntı irdelenmektedir. Araştırma bulguları, mücadeleci iş niteliği ile yenilikçiliğe açık üst yönetimlerin çalışanların iş tutumlarını olumlu yönde etkilediğini ve bu etkinin, birey-organizasyon uyum düzeyine bağlı olarak yükseldiğini göstermektedir. Çalışmanın üçüncü ve son bölümü ise işletme yöneticileri için, çalışanların yaratıcı potansiyellerini artırmak amacıyla öncelik verilmesi gereken hususları kapsayan bir kılavuz niteliğini taşımaktadır.