Acute management of supraventricular tachycardia in pediatric patients

Rukiye ÖMEROĞLU, Agop ÇITAK, Metin KARABÖCÜOĞLU, Raif ÜÇSEL, Nedret UZEL, Fatih AYDIN

Abstract

Acute management of supraventricular tachycardia in pediatric patients. Between January 1994 and December 1999 a total of 6145 patients were admitted to the emergency unit, of which 34 patients (0.55%) were diagnosed as having supraventricular tachycardia (SVT). A total of 40 SVT episodes occurred in these patients; they were reviewed retrospectively. The sex distribution was 25 boys (73.5%) and 9 girls (26.5%). Their ages ranged between 6 days and 15 years: 6 cases were in newborn period, 15 cases were between 1-12 months of age, and 19 cases were above 1 year of age. Heart failure, poor feeding and irritability were observed among newboms and infants, whereas rapid heart rate was the most common complaint of children older than 5 years of age. Heart rate ranged between 167 and 300 beats per minute. As predisposing factors, 5 patients (14%) had Wolff-Parkinson-White (WPW) syndrome, 6 patients (18%) had congenital heart disease. Vagal stimulation was effective in 4 patients (10%). Successful pharmacological treatment included digoxine 90%, verapamil 87.5%, ade-nosine 100%. In three cases propranolol had to be used as additional therapy. In no case, car-dioversion was necessary. It is concluded, in the treatment of SVT, adenosine is the first cho¬ice, and success rate of vagal stimulation is relatively low.

Özet

1.1.1994 - 31.12.1999 tarihleri arasında Acil Birim'e yatırılanlar içinde supraventriküler taşi-kardi (SVT) tanısı alan hastaların dosyaları retrospektif olarak değerlendirildi. Bu dönemde, yatırılan 6145 hasta arasında 34 hasta (%0.55) toplam 40 kez SVT atağı ile başvurmuştu. Yir-mibeşi (%73.5) erkek, 9'u (26.5) kızdı. Yaşlan 6 gün ile 15 yaş arasında değişiyordu; altı olgu¬nun (%15) yaşı 1 aydan küçük, 15 olgu (%37.5) 1-12 ay arasında, 19 olgu (%47.5) ise 1 yaşın üstündeydi. Yeriidöğan ve süt çocuklarında kalp yetmezliği, emmeme, irritabilite gibi bulgular varken, daha ileri yafş döneminde çarpıntı ön plandaydı. Kalp hızı dakikada 167 - 300 arasında değişiyordu. Beş ti'astada (%14) Wolff-Parkinson-White (WPW) sendromu, 6 hastada (%18) konjenital kalp anomalisi saptandı. Tedavide, vagal uyarı 4 olguda (%10) etkili oldu. İlaç te¬davisinde başarı oranları, dijgoksin ile %90, verapamil ile %87.5, adenozin ile %100'dü. Üç ol¬guda ek olarak propranolöl kullanıldı. Hiç bir olguda kardiyoverziyon gerekmedi. Sonuçta, tedavide adenozinin ilk seçenek olduğu, vagal uyarı ile başarı oranlarının oldukça dü¬şük olduğu düşünüldü.