The effect of theophylline on sleep related ventilatory disturbances and pulmonary function tests in patients with Duchenne muscular dystrophy

Teofilinin Duchenne musküler distrofili hastalarda uykuyla ilişkili solunum bozuklukları ve solunum fonksiyon testleri üzerine etkisi

Aysu KIYAN, Baykal TÜLEK, Piraye SERDAROĞLU, Levent TABAK, Çağlar ÇUHADAROĞLU, Emine KOÇYİĞİT

Abstract

The effect of theophylline on sleep related ventilatory disturbances and pulmonary function tests in patients with Duchenne muscular dystrophy: This study was performed in order to investigate the effects of theophylline on sleep related ventilatory disturbances and pulmonary function tests in patients with Duchenne muscular dystrophy. Theophylline was prescribed following a pulmonary function test in the morning of sleep study. Two weeks later sleep study and pulmonary function tests were repeated if therapeutic serum levels of theophylline reached, and results were evaluated by Wilcoxon test. Theophylline decreased apnea-hypopnea index markedly but did not affect on desaturation index and minimum saturation level at night and increased tachycardia. Pimax was the only increased parameter among pulmonary function test parameters. In conclusion, theophylline improved sleep related ventilatory disturbances and increased PImax as a reflection of increased contractility of inspiratory muscle strength but did not changed desaturation index and minimum saturation level at night.

Özet

Bu çalışma, Duchenne müsküler distrofili hastalarda, teofilin'in uyku ile ilişkili solunum bozuklukları ve solunum fonksiyon testleri üzerine etkisini araştırmak üzere yapıldı. Uyku testleri (gece boyu hava akımı, torakoabdominal hareketler, oksihemoglobin satürasyonu, nabız takibi) yapılan hastalarda aynı sabah bazal solunum fonksiyon testleri yapıldıktan sonra uzun etkili teofilin preparatı başlanıldı. İki hafta sonra yapılan teofilin serum düzeyi kontrolünde terapötik dozlarda teofilin düzeyi saptanan hastalarda uyku ve solunum fonksiyon testleri tekrarlandı ve sonuçlar Wilcoxon testi ile istatistiksel olarak değerlendirildi. Teofilin apnehipopne indeksini anlamlı şekilde düşürürken, desatürasyon indeksi ve gecelik minimum satürasyonda anlamlı bir değişiklik meydana getirmedi ve taşikardiyi artırdı. Solunum fonksiyon testlerinden sadece maksimal inspiryum basıncı (Pİmax) anlamlı bir şekilde artarken, diğerleri değişmedi. Sonuç olarak DMD'li hastalarda, teofilin uykuya ilişkin solunum bozukluklarını düzeltti ve Pİmax'ı yani inspiratuvar solunum kas kontraktilitesini artırdı ancak desatürasyon indeksi ve minimum satürasyon üzerine etki etmedi.