Clinical evaluation of a group of psychiatric consultation requests from the Department Obstetric of Gynecology, İstanbul Faculty of Medicine

İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum servisinden istenen bir grup konsültasyonun değerlendirilmesi

Abstract

Clinical evaluation of a group of psychiatric consultation requests from the department oj obstetric and gynecology, Istanbul Faculty of Medicine. In this study, 42 psychiatric consultation requests from the department of Obstetric and Gynecology in between the years 1994-1998 are evaluated. The aim was to search into the major psychiatric disorders that needed psychiatric intervention in obstetric and gynecology unit and to identify specific psychological problems in these wards. The most frequent reasons for psychiatric refferal were: Psychiatric consultation request without any stated reason (%19), loss of appetite, insomnia (%14.3), agitation (%11.9) and past psychiatric diagnosis (%9.5). The most common DSM-IV psychiatric diagnosis happened to be: Adjustment disorder (%26.2), anxiety disorder (%23.8), delirium (%14.3) and Major Depression (%11.9). The findings are evaluated with respect to the major psychiatric problems that are not recognized or that pose difficulties in managing in obstetric and gynecology units, thus suggesting ongoing liaison as a functional model cooperation.

Özet

Bu çalışmada, İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi (İ.Ü.İ.T.F) Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı Kliniği'nden 1994-1998 tarihleri arasında istenen 42 psikiyatrik konsültasyon incelenmiştir. Kadın Doğum Kliniği'nde görülen majör psikiyatrik bozuklukların neler olduğunu ve psikiyatrik konsültasyon istemine yol açan sorun alanlarını araştırmak amaçlan-mıştır. Psikiyatrik konsültasyon talebine yol açan istek sebepleri içinde en sık saptananlar; Bir neden belirtilmeksizin psikiyatrik değerlendirme isteği (%19), iştahsızlık, uykusuzluk (%14.3), ajitasyon (%11.9) ve öyküde psikiyatrik bir hastalık olması (%9.5) idi. Psikiyatrik tanılar açısından ise, uyum bozukluğu (%26.2), anksiyete bozukluğu (%23.8), deliryum (%14.3) ve majör depresyon (%11.9) en sık konulan tanılar arasındaydı. Bu bulgular ışığında, tanınma ve başetme güçlüğü yaşanan sorun alanları tartışılmış ve işlevsel bir işbirliği için liyezon modeli uygunluğu belirlenmiştir.