Journals / İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi / 2021 / Cilt: 61 - Sayı: 1
The Relationship between Social Self and Family as an Institution in Ayfer Tunç’s Novels and Stories
- Pages
- 85–102
- DOI
- —
Abstract
Ayfer Tunç a well-known author in today’s literature. Brings up the issue of love,loneliness, and social and individual conflict in her works. Her novels and storiesfrequently criticize the institution of the family, which is considered the smallest andyet most influential part of heroes where they endured trauma that affects them fortheir lifetime. That is Tunç’s heroes who face difficulty in society bear the tracesof family conflicts from their childhood periods. Because they were not loved orwere oppressed by their parents in childhood, they cannot keep up with their socialenvironment as adults. A child who grows up in such an environment feels a lack oftrust and love in his communication with others, and this makes it difficult for himto socialize. Given the author’s depiction of these heroes whose social selves are notformed and their traumatic family stories it is clear that Tunç treats the family as aproblematic place. This study reveals that Tunç sees the institution of the family as thereason her heroes cannot establish a connection with society.
Özet
Ayfer Tunç günümüz edebiyatının önemli isimlerinden birisidir. Toplumla ve realiteyleolan kuvvetli bağı ile dikkat çeker. Aşk, yalnızlık, uyumsuzluk, toplumsal ve bireyselçatışma eserlerinde işlediği belli başlı konulardır. Kahramanları ise çevreye, zamana,bulundukları ortama eleştirel gözle bakan, genel anlamda hayatı sorgulayan tiplerdir.Toplumun birçok parçasına getirmiş olduğu eleştirel dikkatler sahip olduğu gözlemgücüyle birleşerek etki alanını genişletir. Toplumun en küçük ve en etkili parçasıolarak kabul edilen aile kurumu da Ayfer Tunç’un roman ve hikâyelerinde sıklıklaeleştirdiği alanlardan biridir. Onun kurgusunda zaman bir bütün olarak karşımıza çıkar.Bu bütünlük kahramanlarının hayat öykülerini anlatma biçimine de yansır. Zamanlararasındaki geçişler sayesinde kahramanlarının çocukluğuna mutlaka dönüş yapar.Çocukluğa her dönüşte bir travma ortaya çıkar ve bu travmalar da kahramanları birömür etkiler. Toplumun içine girememiş bu kahramanların hemen hepsinin çocuklukdönemlerine ait aile içi çatışmaların izlerini taşıdıkları görülür. Bu izler kahramanlarınnormal bir hayat sürmesinin önündeki en büyük engellerdir. Çocukluk dönemlerindeebeveynleri tarafından sevgisiz bırakılmış veya baskı altına alınmış kahramanlarbüyüdüklerinde sosyal çevreye ayak uyduramazlar. Sosyal benliği oluşamamışkahramanlar ile bu kahramanların travmatik aile hikâyeleri birleştirildiğinde AyferTunç’un aile kurumunu sorunlu bir yer olarak ele aldığı açıktır. Bu çalışmanın amacı,Tunç’un, kahramanlarının toplumla bağ kuramamasının sebebi olarak aile kurumunugördüğünü ortaya koymaktır.