The assessment of the stability of implants placed in the mandibular interforaminal region in relation to bone quality

Alt çene ön bölgeye yerleştirilen implantların rezonans frekans analizi değerleri ile kemik tiplerinin ilişkisi

Abstract

Purpose: The purpose of Resonance Frequency Analysis (RFA) is to assess the stability of dental implants in bone. It is expected that one of the factors influencing the RFA results is the bone quality, thus the aim of this study was to examine the relation between subjectively scored bone quality and implant stability. Material and Methods: 27 patients with 54 same sized implants placed in the mandibular interforaminal region by the same surgeon were included in the study. The surgeon has scored the bone quality according to the resistance felt during bone drilling. Additionally, the stability of the placed implants were measured with the Osstell mentor via Smartpeg s and the ISQ scores recorded. Results: While there was no type IV bone case among the patients, there were 4 cases of type I bone, 17 type II and 6 type III bones. No statistically significant differences were detected between the ISQ values of the bilaterally placed implants in relation to bone qualtiy types (p>0.05). Conclusion: According to the results of this study it is not advisable to relate the RFA scores with the bone quality type.

Özet

Amaç: Rezonans frekans analizinin (RFA) amacı implantların kemik içindeki stabilitesini ölçmektir. Bu stabiliteyi etkileyebilecek faktörlerden birinin kemik yoğunluğu olduğu beklenebileceği için, bu çalışmada klinik olarak tedavi sırasında hastalardaki kemik yoğunluğu ile ölçülen RFA değerlerinin arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: 27 hastada 54 implant alt çene interforaminal bölgede 33 ve 43 nolu bölgelere aynı hekim tarafından her birinin çap ve boyu 4,5/13 mm olacak şekilde yerleştirilmiştir. Operasyon sırasında, cerrahi işlemleri gerçekleştiren hekim tarafından yuva açtığı sırada hissettiği direnci değerlendirmek suretiyle kemik sınıflaması yapılmış ve kaydedilmiştir. Ayrıca Osstell mentor cihazı ile Smartpeg lere 90º açı yapacak şekilde uygulanarak 2 farklı yönde iki ölçüm gerçekleştirilmiş ve bunların aritmetik ortalaması alınarak tek bir ISQ skoru olarak kaydedilmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılan hastaların alt çene kemik tipleri 4 bireyde Tip 1, 17 bireyde Tip 2, 6 bireyde de Tip 3 olarak tespit edilmiştir. Bireylerin hiçbirinde Tip 4 kemiğe rastlanmamıştır. Kemik tipine göre hastalardan alınan ISQ değerlerinde, gerek 33 nolu implantlarda gerekse de 43 nolu implantlarda istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmamıştır (p>0.05). Sonuç: Bu çalışmanın sonuçlarına dayanarak, sadece RFA değerlerine dayanarak kemik tipi sınıflaması yapılmasının güvenilir bir yöntem olmadığı iddia edilebilir.