Examination of the Variables that determine treatment response in chronic hepatitis B patients using adefovir or tenofovir

Adefovir ve tenofovir kullanan kronik hepatit B’li olgularda tedaviye yanıtı belirleyen değişkenlerin incelenmesi

Ferda SOYSAL, Fatih KUZU, Muzaffer FİNCANCI, Gülhan EREN, Bahadır CEYLAN, Cüneyt MÜDERRİSOĞLU, Hayri POLAT

Abstract

We aimed to investigate the independent variables that determine virologic response in chronic hepatitis B patients treated with tenofovir or adefovir. Methods: In this study, patients who received adefovir or tenofovir treatment alone due to chronic hepatitis B were reviewed retrospectively. Our study included patients who received treatment for a period of at least 3 months. Determination of negative serum HBV DNA was considered as virological response. In patients with chronic hepatitis B, the effects of variables like HBeAg status, age, body mass index, gender, alcohol use, Knodell and fibrosis score in liver biopsy, lamivudine resistance before treatment, the use of adefovir or tenofovir, serum HBV DNA levels before treatment, and serum alanine aminotransferase (ALT) levels before treatment were examined regarding the response to treatment. Results: In multivariate analysis, the drug used for chronic HBV infection and HBeAg status were identified as the independent variables that determined virologic response to treatment. The patients treated with tenofovir had higher virologic response rate than those treated with adefovir (p=0.006). HBeAg-negative patients had higher virologic response rate than HBeAg-positive patients (p=0.039). The other variables were not significant in terms of response to treatment. Conclusion: These findings led us to believe that 1- Patients treated with tenofovir had higher virologic response rate than with adefovir, and 2- HBeAg- negative patients had better virologic response to adefovir or tenofovir than HBeAg-positive patients.

Özet

Tenofovir veya adefovirle tedavi edilen kronik hepatit B hastalarında virolojik yanıtı belirleyen bağımsız değişkenler incelendi. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, kronik hepatit B nedeniyle tek başına adefovir veya tenofovir alan hastalar geriye dönük olarak değerlendirildi. Çalışmamıza en az 3 ay tedavi alan hastalar dahil edildi. HBV DNA’nın negatif ölçülmesi virolojik yanıt olarak kabul edildi. Kronik hepatit B enfeksiyonlu hastalarda HBeAg durumu, beden-kitle indeksi, yaş, cinsiyet, alkol kullanımı, Knodell ve fibroz skoru, tedavi öncesi lamivudin direnci, adefovir veya tenofovir kullanımı, tedavi öncesi HBV DNA ve serum alanin aminotransferas (ALT) düzeyi gibi değişkenlerin tedaviye yanıt üzerindeki etkisi incelendi. Bulgular: Çok yönlü analizde kronik hepatit B için kullanılan ilaç ve HBeAg durumunun tedaviye yanıtı belirleyen bağımsız değişkenler olduğu görüldü. Tenofovirle tedavi edilen hastalarda adefovirle tedavi edilenlere göre virolojik yanıt oranları daha yüksekti (p=0,006). HBeAg negatif hastalarda tedaviye virolojik yanıt oranları HBeAg pozitif olgulardan daha yüksekti (p=0,039). İncelenen diğer değişkenler tedaviye yanıtta önemli değildi. Sonuç: Bu bulgular bizi şu sonuçlara götürdü: 1- Tenofovirle tedavi edilen hastalar adefovirle tedavi edilenlere göre daha yüksek virolojik yanıt oranlarına sahipti, 2- HBeAg negatif hastalar pozitif olanlara göre adefovir veya tenofovire daha iyi yanıt veriyorlardı.