Diyabetik hastalarda serum antikardiyolipin antikorları ile karotis intima media kalınlığının karşılaştırılması

Comparison of serum anticardiolipin antibodies and carotid intima media thickness in diabetic patients

Taşkın RAKICI, Hafize UZUN, Hale ARAL, Esma ALTUNOĞLU, Füsun ERDENEN, Cüneyt MÜDERRİSOĞLU, Yüksel BARUT, Özlem KAR, Mustafa BOZ

Abstract

Objectives: Decreases in fibrinolytic activity and thrombocyte activation changes are seen in diabetic patients, which leads to a procoagulant state. In the presence of hyperglycemia, the role of anticardiolipin antibodies (ACA) on phospholipids from the degraded endothelium and the relation between these antibodies and microvascular and macrovascular complications in a diabetic survey were investigated. In our study, we aimed to determine the relation between carotid intima media thickness (CIMT) and serum ACA levels and other routine parameters in type I and type II diabetic patients. Methods: Patients were divided into two groups, as Group I: Type I DM (n=15) and Group II: Type II DM (n=45). Serum levels of ACA IgG were measured by using ELISA (Trinity Biotech, USA). Mann-Whitney U test was used in the statistical analysis. Results: The groups were similar with respect to the duration of diabetes (p=0.261). There was no significant difference in the ACA levels between the two groups. Spot urine microalbumin levels and CIMT were statistically higher in Group II (p=0.0001, p=0.001, respectively). No correlation was found between ACA and CIMT (p=0.258). Conclusion: Since the patients were older in the second group and had hypertension and metabolic syndrome, microalbuminuria and CIMT values were higher in this group as expected because of endothelial dysfunction. Large population– based prospective studies are needed to provide stronger evidence about the relation of serum ACA and CIMT in patients with DM.

Özet

Amaç: Diyabetik hastalarda fibrinolitik aktivitede azalma ve trombosit aktivitesinde değişiklikler olur ve bunlar prokoagülan bir durum yaratır. Hiperglisemi varlığında degrade endotelden kaynaklanan antikardiyolipin antikorların (ACA) fosfolipidler üzerine etkisi ve bu antikorlarla diyabetin mikro ve makrovasküler komplikasyonlarının ilişkileri araştırılmıştır. Çalışmamızda tip 1 ve tip 2 diyabetik hastalarda serum ACA düzeyleriyle karotis intima media kalınlığının (CIMT) ilişkisi incelenmiştir. Gereç ve Yöntem: Hastalar iki gruba ayrıldı: Grup I: Tip I diyabetes mellitus (DM) (n=15) ve Grup II: Tip II DM (n=45). Serum ACA IgG düzeyleri ELISA yöntemiyle (Trinity Biotech, USA) ölçüldü. İstatistiksel analiz için Mann- Whitney U testi kullanıldı. Bulgular: Gruplar diyabetin süresi açısından benzerdi (p=0,261). İki grup arasında ACA düzeyleri bakımından fark yoktu. Spot idrarda mikroalbümin seviyeleri ve CIMT grup II’de istatistiksel olarak belirgin yüksekti (sırasıyla p=0,0001, p=0,001). ACA ile CIMT arasında korelasyon bulunmadı (p=0,258). Sonuç: İkinci gruptaki hastalar daha yaşlı olup hipertansiyon ve metabolik sendromları olduğundan, beklendiği gibi endotel disfonksiyonundan dolayı mikroalbüminuri ve CIMT değerleri bu grupta daha yüksekti. DM hastalarında ACA ve CIMT ilişkisi konusunda delil sağlamak için büyük popülasyonlu çalışmalar gereklidir.