Upper gastrointestinal bleeding: One center five years' experience

Hasan BEKTAŞ, Esma Güldal ALTUNOĞLU, Füsun ERDENEN, Cüneyt MÜDERRİSOĞLU, Hayri POLAT

Abstract

OBJECTIVE: Upper gastrointestinal bleeding (UGIB) is important for hospitalization. We investigate the etiologies and risk factors of 792 patients admitted to our hospital in five years. METHODS: 792 patients admitted with hematemesis and/or melena were included in the study. Histories, examinations, laboratory tests, and endoscopic procedures were reported. Leisons that caused bleeding were determined and they were identified based on Forrest classification. The specimens were evaluated in the pathology laboratory. Control group consisted of 713 patients without bleeding who had been performed gastroscopy for other complaints. RESULTS: There were 550 male and 242 female subjects. The percentage of GI bleeding was 70% among patients ≥ 40 years. Hp positivity with CLO tests was observed in 163 patients. The most frequent lesions were duodenal ulcer, mucosal lesions, hiatal hernia, esophagus varices, stomach ulcer, stomach cancer and portal hypertensive gastropathy. In (29,5 %) there was history of NSAID use. The middle-age group (54.2±15.8) presented with a higher frequency of bleeding due to NSAID. Duodenal ulcer and mucosal lesions were observed more commonly among smokers and middle-aged male patients. 44 patients had history of alcohol, which correlated with mucosal lesions, esophagus varices and portal hypertensive gastropathy. 290 patients had history of recurrent GI bleeding which were associated with mucosal lesions, peptic ulcer and esophagus varices. CONCLUSION: UGIB is still important for morbidity and mortality. The common use of endoscopy and the increase in experience enable treatments. However; age, comorbidities, antithrombolytic and NSAID use, still continue to increase risks.

Özet

AMAÇ: Üst gastrointestinal sistem (GİS)kanaması hastane yatışlarının önemli bir nedenidir. Biz hastanemize beş yılda hematemez ve melena ile başvuran hastalardaki etiyoloji ve risk faktörlerini inceledik. YÖNTEMLER: Hematemez ve/veya melena ile başvuran 792 hasta çalışmaya alındı. Anamnez, muayene, laboratuar bulguları ve endoskopik veriler kaydedildi. Kanama nedeni olan lezyonlar Forrest sınıflamasına göre belirlenip biyopsi örnekleri patoloji laboratuarında değerlendirildi. Kanama öyküsü olmayan ve başka nedenlerle endoskopi yapılan 713 hasta kontrol grubu olarak alındı.BULGULAR: Hastaların 550’ si erkek 242’ si kadındı. Kanayanların %70’i 40 yaşının üstündeydi. CLO testiyle Hp pozitifliği 163 hastada saptandı.En sık görülen lezyonlarduedenal ülser, mukozal lezyonlar, hiyatal herni, özefagus varisi,mide ülseri, mide kanseri ve portal hipertansif gastropatiydi. %29.5 vakada NSAİ kullanım öyküsü vardı. Orta yaş grubunda(54.2±15.8) NSAİ ye bağlı kanama daha fazlaydı. Duedenal ülser ve mukozal lezyonlarorta yaşlı, sigara içen erkeklerde daha fazlaydı. 44 hastada mukozal lezyon, özefagus varisi ve portal hipertansif gastropatiyle korele alkol öyküsü mevcuttu. 290 hastada mukozal lezyon, peptik ülser ve özefagus varisi ile ilişkili tekrarlayan kanama öyküsü vardı. SONUÇ: Tıptaki gelişmelere rağmen üst GİS kanamaları önemli morbidite ve mortalite nedenidir. Endoskopinin sık kullanımı ve artan tecrübe tedavi olanakları sağlamaktadır. Ancak yaş, komorbiditeler, antitrombotik ve NSAİ kullanımı hala riski arttırmaktadır.