The Importance of Arcuate Foramen, A Variation of the Atlas: A Microsurgical Cadaveric Study and Review of the Literature

Atlasın Varyasyonu Arkuat Foramenin Önemi: Bir Mikroşirürjikal Kadavra Çalışması ve Literatürün Gözden Geçirilmesi

Abstract

Introduction: Arcuate foramen (AF) is an osseous variationlocated on the vertebral artery (VA) groove (sulcus arteriaevertebralis) at the posterior arch of the atlas. Its prevalencemay vary due to regional and ethnic factors. Although it isthought that it causes compression of the structures inside AFand causes vertebrobasilar insufficiency, there are not enoughcadaver studies to explain this clinical condition.Methods: To evaluate the incidence of AF variation andits relationship with VA, 20 sides of 10 randomly selectedand silicone injected cadaveric heads were examinedby microsurgical method at the University of WisconsinNeuroanatomy Laboratory.Results: Complete AF variation in atlas was detected in 30% ofthe samples. This variation was unilateral on the right side intwo cases and bilateral in one case. The mean dimensions ofAF were D1=6 mm and D2=5.5 mm on the right, and D1=7.5mm and D2=6.5 mm on the left. The mean pre-foraminal,foraminal and post-foraminal diameters of VA were 4 mm, 2.5mm and 3 mm, respectively, on the right, and 6 mm, 4 mm and5 mm, respectively, on the left. In all cases, the suboccipitalnerve was accompanying VA in the AF.Conclusion: Being aware that this variation may have a highincidence may help to determine surgical strategy beforecraniocervical junction surgery and prevent life-threateningarterial injuries. In addition, although the dimensions of theAF is adequate for the passage of VA, presence of arterialcompression due to other structures passing through theforamen may explain the reason for the relief of most caseswith foramen decompression.

Özet

Amaç: Arkuat foramen (AF) atlasın posterior arkındaki vertebral arter (VA) oluğunda (sulkus arteriae vertebralis) bulunan, prevalansı bölgesel ve etnik faktörler nedeni ile değişebilen osseöz bir varyasyondur. AF’nin içindeki yapılara bası oluşturarak vertebrobaziler yetmezlik bulgularına neden olduğu düşünülse de bu kliniği açıklayacak yeterli sayıda kadavra çalışması yoktur. Yöntemler: AF varyasyonun insidansını ve içinden geçen VA ile olan ilişkisini değerlendirmek için renkli silikon enjekte edilmiş ve rastgele olarak seçilmiş 10 kadavranın 20 tarafı Wisconsin Üniversitesi Nöroanatomi Laboratuvarı’nda mikroşirürjikal yöntem ile incelendi. Bulgular: Örneklerin %30’unda atlasta komplet tipte AF varyasyonu saptandı. Bu varyasyon iki olguda sağda tek taraflı iken bir olguda bilateraldi. AF’nin ortalama boyutları sağda D1=6 mm, D2=5,5 mm, solda D1=7,5 mm, D2=6,5 mm, VA’nın ortalama çapı ise foramen öncesi, foramen içi ve foramen sonrası sırası ile sağda 4 mm, 2,5 mm ve 3 mm, solda 6 mm, 4 mm ve 5 mm idi. Olguların hepsinde suboksipital sinir AF içerisinde VA’ya eşlik ediyordu. Sonuç: Bu varyasyonun yüksek insidansının olabileceğinin bilinmesi kraniyoservikal bileşke ameliyatlarından önce ameliyat stratejisinin belirlenmesini ve hayati tehlike yaratabilecek arter yaralanmalarının engellenmesini sağlayabilir. Ayrıca, AF boyutlarının VA’nın rahatlıkla geçişine uygun olmasına karşın foramen içinden geçen diğer yapılar nedeni ile arteryel bası oluşturduğunun görülmesi foramen dekompresyonu ile olguların çoğunun rahatlama nedenini de açıklayabilir.