The Relationship between Coronary Thrombus Burden and Monocyte to High-Density Lipoprotein Cholesterol Ratio in Patients with Acute Non-ST Elevation Myocardial Infarction

Non-ST Eleve Miyokard Infarklarda Koroner Trombüs Yükü ile Monosit Yüksek Dansiteli Lipoprotein Kolesterol Oranı İlişkisi

Abstract

Introduction: Non-ST-segment elevation myocardial infarction(NSTEMI) is a condition that constitutes a large part of acutecoronary syndromes and has a high mortality rate with diffusevascular disease. The aim of this study was to examine theassociation between monocyte to high-density lipoproteincholesterol ratio (MHR) and thrombus burden, which isindicative of inflammation and cardiovascular endpoints inpatients with NSTEMI.Methods: We retrospectively evaluated 205 consecutivepatients who underwent coronary angiography for NSTEMI inour tertiary center. Complete blood count and biochemicalanalysis were performed using blood samples. Angiographicthrombus burden was classified as previously described bythrombolysis in the myocardial infarction (TIMI) study group.Results: Patients with high thrombus burden had highermonocyte count, MHR and platelet count compared to thegroup with low thrombus burden. TIMI and Syntax scoreswere also higher in the high thrombus burden group. Multiplelogistic regression analysis revealed that TIMI and MHR valueswere independently related to high thrombus burden. [Oddsratio (OR): 1.678 (1.120-2.515) p=0.012) and OR: 1.432 (1.102-1.861), p=0.007) respectively.]Conclusion: In our study, we found that MHR was closelyrelated to thrombus burden in patients with NSTEMI. Withfurther studies, MHR may be a helpful parameter for riskscoring informing long-term morbidity and mortality

Özet

Amaç: Non-ST elevasyonlu miyokard infarktüsü (NSTEMI) akut koroner sendromların geniş bir kısmını oluşturan ve yaygın damar hastalığıyla yüksek mortaliteye sahip bir durumdur. Enflamasyonun aterosklerozun gelişiminden başlayan etkisi plak rüptürü sonucu trombüs oluşumuna kadar sürmektedir. Yüksek trombüs yükü ile kötü sonlanım noktaları arasında yakın ilişki vardır. Amacımız NSTEMI hastalarında enflamasyonun ve kardiyovasküler sonlanım noktalarının göstergesi olan monosit yüksek dansiteli lipoprotein oranı (MHR) ile trombüs yükü arasındaki ilişkiyi incelemektir. Yöntemler: Tersiyer merkezimizde NSTEMI tanısı ile koroner anjiyografi yapılmış 205 ardışık hastayı retrospektif olarak değerlendirdik. Kan örneklerinden tam kan sayımı ve biyokimyasal analizler yapıldı. Anjiyografik trombüs yükü, miyokard enfarktüsü (TIMI) çalışma grubunda tromboliz ile daha önce tanımlandığı gibi sınıflandırıldı. Bulgular: Yüksek trombüs yükü olan hastalarda düşük gruba göre daha yüksek monosit sayısı, MHR ve platelet sayısı mevcuttu. Ayrıca TIMI ve Syntax skorları da yüksek trombüs yükü olan grupta daha yüksekti. Çoklu lojistik regresyon analizi MR ve TIMI değerlerinin bağımsız olarak yüksek trombüs yükü ile ilişkili olduğunu ortaya çıkardı. [Odds ratio (OR): 1,678 (1,120-2,515) p=0,012) ve OR: 1,432 (1,102-1,861), p=0,007) sırasıyla]. Sonuç: Çalışmamızda MHR’nin NSTEMI hastalarında trombüs yükü ile yakından ilişkili olduğunu tespit ettik. Yapılacak ek çalışmalar ile MHR uzun dönem morbidite ve mortalite hakkında bilgi veren risk skorlamalarına yardımcı bir parametre olabilir.