Treatment Outcomes of Metastatic Colorectal Cancer Patients Treated with Regorafenib as Third-Line Setting-A Multicenter Study

Üçüncü Basamakta Regorafenib ile Tedavi Edilen Metastatik Kolorektal Kanserli Hastaların Sonuçları-Çok Merkezli Çalışma

Abstract

Introduction: The clinical benefit of regorafenib therapyin metastatic colorectal cancer (mCRC) patients, who werepreviously treated with 5-fluorouracil (5-FU), irinotecan, oroxaliplatine based regimens with or without a biologic agentsuch as vascular endothelial growth factor (anti-VEGF) or antiepidermal growth factor receptor (anti-EGFR), has been shownin several previous phase III studies. In this study, we aimedto analyze the efficacy and toxicity profile of regorafenib inpatients with mCRC.Methods: This was a retrospective study of 23 mCRC patientsfrom two different centers in Turkey. All patients were treatedwith regorafenib as third line setting after failure of twostandard consecutive therapies including 5-FU, irinotecan,or oxaliplatine with or without anti-VEGF or anti-EGFR agent.Treatment outcomes along with drug efficacy and safety wereanalyzed retrospectively.Results: Of the 23 patients, 13 were male (56.5%). Medianage was 62 (35-76) years. The rates of RAS wild-type and RASmutatedtumor were 43.5% and 56.5%, respectively. Eighteenpatients (78.2%) received bevacizumab as first-line setting,whereas only five patients (28.8%) were given a prior anti-EGFRagent. Among the 23 patients, only one patient (4.3%) had apartial response. Median progression-free survival was 3.02(2.6-3.37) months and median overall survival was 6.4 (2.6-10.1) months. There was no prognostic factor associated withsurvival. Grade 3-4 toxicities were observed in 30.4% of thepatients, with hand-foot skin reaction being the most frequentadverse event (42.8%).Conclusion: Although clinical and survival benefits ofregorafenib have been demonstrated in previous studies,this advantage seems to be questionable in our study, witha significant toxicity profile making its use challenging. Atreatment decision should be made considering the risk ofmortality and toxicity profile.

Özet

Amaç: Daha önce 5-florourasil (5-FU), irinotekan veya oksaliplatin temelli rejimlerle tedavi edilen ve biyolojik ajan olarak vasküler endotelyal büyüme faktörü (anti-VEGF) veya anti epidermal büyüme faktörü reseptörü (anti-EGFR) alan veya almayan metastatik kolorektal kanser (mKRK) hastalarında regorafenib tedavisinin klinik yararı daha önceki faz III çalışmalarında gösterilmiştir. Burada mKRK’li hastalarda regorafenibin etkinlik ve toksisite profilini analiz etmeyi amaçladık. Yöntemler: Çalışmamızda Türkiye’deki iki farklı merkezden takip edilen 23 mKRK hastasının retrospektif verileri incelenmiştir. Tüm hastalar anti-VEGF veya anti-EGFR ile kombine olarak veya olmaksızın; 5-FU, irinotekan veya oksaliplatin temelli rejimler ile, iki standart ardışık tedavinin başarısızlığı sonrasında üçüncü basamakta regorafenib ile tedavi edildi. İlaç etkinliği ve güvenliği ile birlikte tedavi sonuçları retrospektif olarak analiz edildi. Bulgular: Yirmi üç hastanın 13’ü erkekti (%56,5) ortanca yaş 62 idi (35-76). RAS wild tip tümör oranı %43,5, RAS mutant tip tümör oranı ise %56,5’ti. On sekiz hasta (%78,2) birinci basamakta bevasizumab tedavisi almıştı (%28,8). Yirmi üç hastanın yalnızca 1’inde (%4,3) kısmi yanıt elde edilmişti. Ortanca progresyonsuz sağkalım 3,02 (2,6-3,37) ay ve ortanca genel sağkalım ise 6,4 (2,6-10,1) aydı. Sağkalımla ilişkili prognostik faktör saptanmadı. En sık yan etki olarak el-ayak sendromu (%42,8) görülmekle birlikte, derece 3-4 yan etki %30,4 hastada saptandı. Sonuç: Önceki çalışmalarda regorafenibin klinik ve sağkalım yararı gösterilmiş olmasına rağmen, bu avantaj, çalışmamızda kullanımını zorlaştıran önemli bir toksisite profili ile şüpheli görünmektedir. Mortalite riski ile toksisite profili göz önünde bulundurularak tedavi kararı verilmelidir.