Preliminary Outcomes of Hip Arthroscopy in the Treatment of Femoroacetabular Impingement with Early Stage Osteoarthritis

Femoroasetabular Sıkışma Sendromunun Eşlik Ettiği Erken Evre Kalça Artrozunda Artroskopik Tedavinin Erken Dönem Sonuçları

Abstract

Introduction: Femoroacetabular impingement (FAI) hasbeen recognized as a risk factor of osteoarthrosis that causesa painful joint and decreased range of motion. Arthroscopicprocedures were used for the treatment of FAI with satisfactoryoutcomes. However, the outcomes of arthroscopic treatmentafter arthritic findings have been shown to be unsatisfactory.There are only limited studies focusing on the effect ofarthroscopic treatment of FAI on the setting of arthrosis. In thisstudy, we aimed to evaluate the early results of arthroscopictreatment in patients with FAI and osteoarthritis (OA).Methods: We retrospectively identified 17 consecutivepatients with FAI and Tönnis grade 1 or 2 OA of the hip whohad undergone hip arthroscopy and had a follow-up periodof at least one year. The arthroscopic procedures includedfemoral osteoplasty, acetabular rim trimming, labral repair,labral debridement, microfracture and debridement of theligamentum teres. The Tönnis grading was used in this studyfor the assessment and grading of OA. Functional outcomeswere measured by Harris Hip score (HHS), Hip Outcome Score(HOS) and Short Form 12.Results: At the last follow up, the mean HHS and HOS increasedfrom 53.2 and 65.3 to 82.4 and 88.1, respectively. In total, 16of 17 (94%) patients reported that they were satisfied withthe outcome of the surgery. One patient reported that thesymptoms relieved for 6 months, but returned. He was offeredarthroplasty but he refused.Conclusion: In the current study, it was observed thatarthroscopic treatment could help to relieve patient symptomsin early stage OA with FAI.

Özet

Amaç: Femoro-asetabular sıkışma (FAS) sendromu ağrı ve hareket kısıtlılığı ile beraber dejeneratif eklem hastalığının bir nedenidir. Artroskopik yöntemler erken dönemde FAS tedavisinde etkili olarak kullanılmaktadır. Ancak eklemde dejeneratif bulguların ortaya çıkmış olması artroskopik tedavinin başarısını olumsuz olarak etkilemektedir. Literatürde, artroz gelişmiş kalçalarda artoskopik yöntemlerin başarısını araştıran çalışma sayısı kısıtlı olmakla beraber artroskopik tedavinin başarısı konusunda bir fikir birliğine varılamamıştır. Biz bu çalışmamızda kliniğimizde FAS sendromu ile beraber Tönnis evre 1-2 artrozu (OA) olan hastalarda artroskopik tedavinin kısa dönem klinik sonuçlarını araştırmayı amaçladık. Yöntemler: Kliniğimizde FAS sendromu ile beraber Tönnis evre 1-2 OA’sı olan ve artroskopik olarak tedavi edilmiş 17 hasta retrospektif olarak incelendi. Artroskopik tedavide artroskopik bulgulara göre femoral osteoplasti, asetabular tıraşlama, labral tamir, labral debridman, mikro kırık ve lig teres debridmanı yapıldı. Radyolojik değerlendirmede Tönnis evrelemesi ve OA’nın değrelendirilmesinde kullanıldı. Hastaların fonksiyonel durumları operasyon öncesi ve sonrası Harris Kalça skoru (HKS), Hip Outcome skoru (HOS) ve Short Form 12 ile değerlendirildi. Bulgular: Son klinik kontrolde HKS ve HOS sırasıyla 53,2 ve 65,3’ten 82,4 ve 88,1’e yükseldi. Toplamda 17 hastanın 16’sı (%94) sonuçtan memnun olduklarını bildirdi. Bir hasta semptomlarının yaklaşık 6 ay kadar gerilediğini ancak tekrar başladığını ifade etti. Bu hastaya artroplasti önerildi ancak hasta kabul etmedi. Sonuç: Bu çalışma bize artroskopik tedavinin erken orta evre OA’sı gelişmiş FAS sendromlu hastalarda erken dönemde semptomatik ve fonksiyonel iyileşme sağladığını gösterdi.