Evaluation of the Relationship Between Initial Lymphocyte Count and Molecular Response to Imatinib Therapy in Chronic Myeloid Leukaemia Patients

Kronik Miyeloid Lösemi Hastalarında Tanı Anı Lenfosit Sayısı ve İmatinib Moleküler Yanıtının Değerlendirilmesi

Abstract

Introduction:Chronicmyeloidleukaemia(CML)is a myeloproliferative neoplasm characterised by the overproduction of haematopoietic cells in the granulocytic series, involving translocation of chromosomes 9 and 22. The first tyrosine kinase inhibitor, imatinib, used in the treatment of CML, represents one of the most successful targeted therapies marking a new era in the treatment of CML. Many scoring systems such as the Hasford and Sokal systems have been developed to stratify CML patients into risk categories, and to predict patient outcome. We aimed to evaluate the relationship between blood lymphocyte count (BLC) at diagnosis and molecular response to imatinib therapy as a prognostic factor. Methods: A total of 108 chronic phase CML patients diagnosed between January 2010 and January 2020 were evaluated. Patient characteristics, laboratory results, BLC and response to treatment were recorded.Results: The median BLC was 4,665/mm3 and patients were divided into two groups according to the median BLC as ≤4,665/mm³ and >4,665/mm³. The responses at 3, 6, 12 month and the final status of patients, namely achievement of major molecular response or not, did not differ between the two groups of patients.Conclusion: The introduction of new therapeutic options in CML necessitates improvement in existing risk scoring systems. No direct relationship was found between the initial BLC and imatinib response in CML. However this is the first study exploring the role of BLC at diagnosis in CML patients receiving imatinib,andfurtherstudiesthatlookintolymphocytesubgroups as well as bone marrow lymphocyte count at diagnosis might allow a more precise evaluation about the contribution of lymphocyte count to risk assessment in CML patients.

Özet

Amaç: Kronik miyeloid lösemi (KML), 9 ve 22. kromozomların translokasyonu ve granülositik serideki olgun hücrelerin aşırı üretimi ile karakterize miyeloproliferatif bir neoplazmdır. İlk tirozin kinaz inhibitörü olan imatinib, KML tedavisinde yeni bir döneme işaret eden, en başarılı hedefe yönelik tedavilerden birini temsil eder. KML prognoz ve tedavi yanıtının belirlenmesi amacıyla Hasford veya Sokal gibi birçok skorlama sistemi ve risk faktörü geliştirilmiştir. Tanıda mutlak lenfosit sayısı (MLS) ile imatinib moleküler yanıt arasındaki ilişkiyi prognostik bir faktör olarak değerlendirmeyi amaçladık. Yöntemler: Ocak 2010 ile Ocak 2020 arasında tanı konulan 108 kronik faz KML hastası incelendi. Hasta özellikleri, laboratuvar sonuçları, MLS ve tedaviye yanıt kaydedildi.Bulgular: Medyan MLS 4.665/mm3 idi ve hastalar medyan MLS’ye göre ≤4.665/mm³ ve >4.665/mm3 olmak üzere iki gruba ayrıldı. Üç, 6, 12. ay yanıtları ve majör moleküler yanıtı olan veya olmayan hastaların son durumları iki grup arasında farklılık göstermedi.Sonuç: KML’ye yeni terapötik seçeneklerin dahil edilmesi, risk skorlama sistemlerinin iyileştirilmesini gerektirmektedir. Başlangıçtaki MLS ile KML’deki imatinib yanıtı arasında doğrudan bir ilişki bulunmamıştır. Ancak bu, imatinib alan KML hastalarında MLS’nin tanıdaki rolünü araştıran ilk çalışmadır. Ayrıca tanıdaki lenfosit alt gruplarının ve kemik iliği lenfosit sayısının araştırılması, KML hastalarında lenfosit sayısının risk değerlendirmesine katkısı hakkında daha kesin bir değerlendirmeyi mümkün kılabilir.