Comparison of the Effects of Paricalcitol and Calcitriol on Vascular Calcification in Patients Undergoing Chronic Hemodialysis

Kronik Hemodiyaliz Hastalarında Parikalsitol ve Kalsitriolün Vasküler Kalsifikasyon Üzerine Etkilerinin Karşılaştırılması

Abstract

Introduction: Secondary hyperparathyroidism is consideredan unconventional risk factor of vascular calcification inhemodialysis patients (HPs). An important factor of vascularcalcification is vitamin D receptor activator used in thetreatment of secondary hyperparathyroidism. This studyaimed to investigate the change in pulse wave velocity(PWV) and fibroblast growth factor-23 (FGF-23), Klotho, and25-hydroxyvitamin D [25(OH)D] levels as a result of 1-yeartreatment with paricalcitol or calcitriol among patientsundergoing chronic dialysis.Methods: Eighty HPs were included in the study, and PWVmeasurements were obtained at the beginning and after 1 yearof treatment. Serum Klotho and 25(OH)D levels were evaluatedat the end of 1-year treatment with paricalcitol or calcitriol.Results: At the end of 1 year, FGF-23 levels in the paricalcitolgroup were significantly lower than those in the calcitriolgroup. Klotho and 25(OH)D levels were significantly higher inthe paricalcitol group. The PWV at the beginning of the studywas statistically similar between the two groups; in contrast,PWV at 1 year was significantly lower in the paricalcitol groupthan in the calcitriol group (p=0.002). When the PWV changewas considered as the dependent variable, the most powerfuldeterminant in multiple regression analysis was the FGF-23level.Conclusion: In HPs, paricalcitol has a protective effect againstvascular calcification compared with calcitriol treatment,owing to its positive effects on both parathyroid hormoneand calcium-phosphorus balance. Therefore, paricalcitolshould be the first choice in the treatment of secondaryhyperparathyroidism.

Özet

Amaç: Sekonder hiperparatiroidizm, hemodiyaliz hastalarında (HH) vasküler kalsifikasyon gelişiminde geleneksel olmayan bir risk faktörü olarak kabul edilir. Vasküler kalsifikasyon üzerinde etkili olan önemli bir faktör, sekonder hiperparatiroidizmin tedavisinde kullanılan D vitamini reseptör aktivatörleridir. Bu çalışmada, kronik diyaliz hastalarında 1 yıllık parikalsitol veya kalsitriol tedavileri sonucunda nabız dalga hızındaki (NDH) değişimi ve fibroblast büyüme faktörü-23 (FGF-23), Klotho ve 25 hidroksivitamini D [25(OH)D] düzeylerini araştırmayı amaçladık. Yöntemler: Seksen HH çalışmaya dahil edildi ve tedavinin başlangıcında ve bir yıl sonra PWV ölçümleri yapıldı. Parikalsitol veya kalsitriol ile bir yıllık tedavinin sonunda serum FGF-23, Klotho ve 25(OH)D düzeyleri değerlendirildi. Bulgular: Parikalsitol grubundaki FGF-23 düzeyleri, bir yıl sonunda kalsitriol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşüktü; Klotho ve 25(OH)D düzeyleri istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu. Çalışmanın başındaki NDH iki grup arasında istatistiksel olarak benzerdi; bir yılın sonundaki NDH değeri parikalsitol grubunda kalsitriol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yavaştı (p=0,002). NDH değişimi bağımlı değişken olarak alındığında çoklu regresyon analizinde en güçlü belirleyicinin FGF-23 düzeyleri olduğu bulundu. Sonuç: HH’lerde kullanılan parikalsitol tedavisi, hem paratiroid hormonu hem de kalsiyum-fosfor dengesi üzerindeki olumlu etkileri nedeniyle kalsitriol tedavisine göre vasküler kalsifikasyondan koruyucu etkileri vardır. Bu nedenle, sekonder hiperparatiroidi tedavisinde parikalsitol ilk tercih olmalıdır.