Computed Tomographic Assessment of Osteotomy with Respect to Open Roof in Patients Undergoing Primary Septorhinoplasty with Bilateral Osteotomy

Bilateral Osteotomi Yapılan Primer Septorinoplasti Olgularının Osteotomilerinin Open Roof Açısından Bilgisayarlı Tomografi ile Değerlendirilmesi

Abstract

Introduction: The objective of rhinoplasty is to providepredictable changes in the nasal contours and improve nasalfunctions. Nasal osteotomy is a frequently used correctiontechnique in rhinoplasty. However, the optimal osteotomytechnique and approach remain a matter of dispute.Methods: In this study, 24 patients who underwent primaryseptorhinoplasty and 24 patients who underwent paranasalsinus computed tomography (CT) due to various causes wereretrospectively assessed. Operated patients completing aminimum postoperative follow-up duration of 1 year wereinvited to the study center. Informed consent form was signed,and a CT of the nasal bone in the axial plane was performed.These recorded values were compared with their preoperativeresults and with non-surgical patients.Results: Comparison of data between postoperative and nonsurgical cases showed that there was a significant reduction inthe ventral width of operated patients (p=0.022), whereas nosignificant difference was observed in the dorsal width despitebilateral spreader grafts (p=0.108).Conclusion: Our results suggest that the dorsal width in patientsundergoing bilateral osteotomy and bilateral spreader graftswas not significantly different from those in non-operatedsubjects. Also, contrary to what one may expect, spreader graftsare not associated with an increased dorsal width.

Özet

Amaç: Rinoplastinin amacı, burun hatlarında öngörülebilir değişiklikleri sağlamak ve burun fonksiyonlarını iyileştirmektir. Nazal kemik osteotomisi, rinoplastide sıklıkla kullanılan bir tekniktir. Bununla birlikte, optimal osteotomi tekniği ve yaklaşımı bir tartışma konusu olmaya devam etmektedir. Yöntemler: Bu çalışmada, primer septorinoplasti yapılan yirmi dört hasta ve çeşitli nedenlerle paranasal sinüs tomografisi çekilen diğer 24 hasta grubu retrospektif olarak değerlendirildi. En az bir yıllık postoperatif takip süresini tamamlayan opere edilen hastalar çalışma merkezine davet edildi, bilgilendirilmiş onam formu imzalatıldı ve aksiyal planda burun kemiği tomografisi çekildi. Kaydedilen bu değerler ameliyat öncesi sonuçları ve ameliyatsız hastalar ile karşılaştırıldı. Bulgular: Ameliyat sonrası ve ameliyatsız olgular arasındaki verilerin karşılaştırılması, ameliyat edilen hastalarda ventral genişlikte anlamlı bir azalma olurken (p=0,022) dorsal genişlikte bilateral spreader greftlere rağmen anlamlı bir farklılık görülmedi (p=0,108). Sonuç: Sonuçlarımız, bilateral osteotomi ve bilateral spreader greft uygulanan hastalarda dorsal genişliğin ameliyat edilmeyen hastalardan önemli ölçüde farklı olmadığını düşündürmektedir ve beklenenin aksine, spreader greftler artmış dorsal genişlik ile ilişkili değildir.