Journals / İstanbul Kanuni Sultan Süleyman Tıp Dergisi / 2018 / Cilt: 10 - Sayı: 2
Effect of Oral Isosorbide Mononitrate Therapy on Proteinuria in Patients with Nephrotic Syndrome
- Pages
- 70–74
- DOI
- —
Abstract
Objective: Proteinuria is the most important causitive factor in the progression of renal failure Angiotensin- converting enzyme inhibitors (ACEIs) and angiotensin- receptor blockers (ARBs) are shown to reduce proteinuria however in some patients, these drugs are not adequately effective. Oral nitrates may reduce proteinuria by way of glomerular vasodilation with resultant decrease in intraglomerular pressure. In this study the possible effects of oral isosorbide mononitrate (IMN) on proteinuria in patients with nephrotic syndrome was investigated. Material and Methods: A total of 36 patients with nephrotic syndrome (proteinuria >1 g/day) requiring oral IMN for symptomatic ischemic heart disease were enrolled. Results: Proteinuria was significantly decreased with the initiation of IMN (p=0.02) in all patients. In patients on combined ACEI and ARB treatment, IMN was effective in reducing proteinuria (p=0.01) however it was not effective in patients on single agent therapy as ACEI or ARB; (p=0.15). IMN was also effective in diabetic patients (p=0.02), but not effective in non-diabetic patients (p=0.33). IMN was ineffective in patients on calcium channel blocker treatment (CCB), (p=0.96). Decrease in proteinuria was associated with baseline proteinuria (p
Özet
Amaç: Proteinüri, böbrek yetersizliğinin progresyonunda en önemli nedenlerinden biridir. Anjiyotensini dönüştürücü enzim inhibitörleri (ACEI) ve anjiyotensin reseptör blokerlerinin (ARB) proteinüriyi azalttığı birçok çalışmada gösterilmiştir fakat bazı hastalarda yeterli etkinlikleri yoktur. Oral nitratlar glomerüler vazodilatasyon ile intraglomeruler basıncı düşürerek proteinüriyi azaltabilirler. Bu çalışmada, oral izosorbid mononitratın (IMN) nefrotik sendromlu hastalardaki proteinüri üzerine olan etkisi araştırıldı. Gereç ve Yöntem: Nefrotik sendromlu (proteinuri >1 g/gün), en az 6 aydır ACEI veya ARB kullanan, semptomatik iskemik kalp hastalığı nedeni ile daha önceden IMN tedavisi başlanmış olan 36 hasta çalışmaya alındı. Bulgular: Tüm hastalar birlikte değerlendirildiğinde IMN tedavisi sonrasında proteinüride anlamlı düşüş gözlendi (p=0.02). Proteinüriyi azaltmada IMN tedavisi ACE ve ARByi kombine kullanan hastalarda etkiliyken (p=0,01), yalnız ACE veya yalnız ARB kullanan hastalarda etkili değildi (p=0,15). IMN aynı zamanda diyabetik hastalar da etkiliyken (p=0,02), tam tersine diyabetik olmayanlarda etkili değildi (p=0,33). Kalsiyum kanal blokeri kullanan hastalarda IMN etkisizdi (p=0,96). Proteinürideki azalma, bazal proteinüri seviyesi ile ilişkili saptandı (p