A Critical Essay on the Concept of Religiosity

Abstract

One of the big problems in human life is to create a space that we have designated as religious area. A perception problem arises when we divided life as religious and secular. This approach has emerged as a clergy trend. Sacred and secular space has been accepted by this tendency and to move away from the material as a measure of religiosity. However, the world and physiological orientations which are described as non-religion are nonreligious fields and nonreligious orientations. To see the physical and physiological dimension as evil and to declare it as non-religious is a completely fictitious situation. The material and physiological dimension is neither secular nor religious. In our view, religiosity is an artificial way of life that it had filled in by someone. This perception see the life as two areas of religious and secular and the world (in the worldly) as "non-religious space" that it is an extension of a priestly deviation.

Özet

İnsan yaşamında büyük problemlerden biri dini alan diye belirlediğimiz bir alan yaratmaktır.Hayatı dini ve dünyevi iki alana böldüğümüzde bir algı problemi ile karşı karşıya kalırız. Dahaçok ruhbanlık eğilimi ile dini ve dindışı iki alan kabul edilerek dünyadan ve maddi olandan uzaklaşmayı dindarlığın ölçüsü olarak ortaya konulmuştur.. Oysa dindışı diye nitelenen maddi dünyave fizyolojik yönelimler dinkarşıtı bir alan ve dinkarşıtı yönelimler değildir. Maddi ve fizyolojikboyutun kötü sayılarak dinkarşıtı ilan edilmesi tamamen kurmaca bir durumdur. Maddi ve fizyolojik boyut ne dindışı ne de dinkarşıtıdır. Bu bağlamda bize göre dindarlık, içinin birileri tarafından doldurulduğu yapay bir hayat biçimidir. Bu, dinsel ve dindışı iki alan kabul eden ve dünyayı(dünyevi olanı da) “dindışı alan” olarak gören bir Ruhbani sapmanın uzantısıdır.