Time-Text Progression of Maqamic Recitation of the Qur'an (The Case Study of Topçuoğlu-Kaya)

Kur'an’ın Makamsal Okunuşunun ZamanMetin İlerlemesi (Topçuoğlu-Kaya Örneği)

Abstract

The Qur'an reached humanity through the language of a prophet whose native language was Arabic, and has been read by Muslims for centuries, both in a maqamic character and without a maqam. In both types of reading, the Qur'an passes into existence in different tempo levels. This temporal dimension includes the tempo levels between reading or daily speaking tempo and the maqamic reciting called tilawah. In the literature reviews, it is seen that there are no scientific studies that include the metric approach required to measure the said temporal dimensions and reveal the tempo levels of the tilawahs. In this study, in which a descriptive method is used, it is tried to reveal the metric character of the Qur'an and the tempo level of the said tilawah on the type of recitation, which is called fast tilawah in terms of tempo, although it is evaluated in the maqamic reciting class. In addition, within the framework of the concept of prosody, the long-short syllable phenomenon that has its roots in Ancient Greek and Latin literature and discussed with the concept of arud in Islamic culture, and the temporal relationship between these syllables in the tilawah of the Qur'an constitute the framework of this study. Two reciters whose native language is Turkish and who are considered to be competent in Qur'an recitation, have analyzed the way they recite the Qur’an as it is an Arabic text. As a result of this research, in which the relationship of the text unit with the time unit is revealed with tables and graphs, it is understood that the long syllable in CVC-CVV pattern contains exactly two short syllables in temporal terms. Also the power of unit syllable in CV pattern to represent the pulse element that forms the rhythm has been revealed.

Özet

Kur'an, anadili Arapça olan bir peygamberin diliyle insanlığa ulaşmış ve yüzyıllar boyunca Müslümanlar tarafından gerek makamsal bir nitelikte, gerekse makamsız olarak okunagelmiştir. Her iki okuyuş türü içinde de Kur'an, zamansal olarak farklı ölçülerde varlık boyutuna geçmektedir. Bu zamansal boyut, metin okuma (reading) veya günlük konuşma temposu ile tilavet olarak adlandırılan makamsal okuyuş tempo aralığını kapsamaktadır. Yapılan literatür taramalarında, söz konusu zamansal boyutların ölçümünü yapmak için gerekli olan metrik yaklaşımı içeren ve okuyuşların tempo düzeylerini ortaya koyan bilimsel araştırmaların yapılmadığı görülmektedir. Betimsel bir yöntemin kullanıldığı bu araştırmada, makamsal okuyuş sınıfında değerlendirilmekle birlikte tempo açısından bakıldığında hızlı okuyuş olarak isimlendirilen tilavet türü üzerinde Kur'an’ın metrik karakteri ve söz konusu okuyuşun tempo düzeyi ortaya konulmaya çalışılmaktadır. Ayrıca prozodi kavramı çerçevesinde Eski Yunan ve Latin literatüründe köklerine rastlanan ve İslam kültüründe aruz kavramı ile ele alınan metrik sistemlerin ortaya koyduğu uzun-kısa hece olgusu ve Kur'an’ın okunuşunda bu hecelerin arasında ortaya çıkan zamansal ilişki düzeyi bu araştırmanın çerçevesini oluşturmaktadır. Kur'an tilaveti konusunda alanında yetkin olarak kabul edilen ve anadili Türkçe olan iki okuyucunun Arapça bir metin olması itibariyle Kur'an’ı okuyuş biçimleri analiz edilmiştir. Metin biriminin zaman birimi ile ilişkisinin tablo ve grafikler ile ortaya konulduğu bu araştırmanın sonucu olarak CVC ve CVV kalıbındaki uzun hecenin, CV kalıbındaki iki kısa heceyi zamansal yönden tam olarak içerdiği anlaşılmış ve birim hecenin ritmi oluşturan atım unsurunu temsil gücü ortaya konulmuştur.