The Relationship Between the Holy Spirit and Human Perfection in the Baptismal Theology of Gregory of Nazianzus: Examined with Reference to Christian Arabic Literature

Nazianzuslu Grigorios’un Vaftiz Teolojisinde Kutsal Ruh İle İnsanın Mükemmel- leşmesi Arasındaki İlişki: Hıristiyan Arap Literatürü Bağlamında Bir İnceleme

Abstract

Gregory of Nazianzus (ca. 329-390) is one of the church fathers who played asignificant role in the formulation of the Christian faith and the developmentof Christian theology. He was also one of the theoreticians and practitioners ofChristian ascetic life. He was a Late Antique writer who not only expressed hisviews on Christian education and culture but also took active part in mattersrelating to these areas. It is possible to say that despite his Theological Orationsby which he became the second person after John the Evangelist who was giventhe title “Theologian” and his active role especially against the Arians during hisarchbishopric of Constantinople, Gregory has been neglected and seen by WesternChristianity only as a Byzantine literary figure. It is interesting to learn that in the10 th century Antiochene Melkite Church, a need arose to introduce or remind theMelkite community of Gregory in Arabic. The texts chosen by the Arabic speakingtranslators of the Melkite Church to be translated from Greek into Arabic weremainly ethical and intellectual in character. It is important to note that intellectand spirit (and heart) are given equal attention in the emphasis of these texts onhuman perfection and salvation. As the father of the doctrine of theosis or humanperfection, Gregory teaches that the Holy Spirit is the power that leads and evenunites with both intellect and spirit. This paper examines the role attributed tothe Holy Spirit by the Arabic translations of Gregory’s orations –particularly hisOration on Baptism – on human perfection in the context of Christian Arabictheology and literature.

Özet

Nazianzuslu Grigorios (329-390 [?]) Hıristiyan inanç esaslarının formüle edilme- sinde ve Hıristiyan teolojisinin gelişiminde etkili olmuş kilise babalarından biridir. Grigorios aynı zamanda hıristiyan asketik yaşam düşüncesinin teorisyenlerinden ve uygulayıcılarındandır. İlaveten o Hıristiyan eğitimi ve kültürü üzerine fikir beyan eden ve bu alanlarda aktif rol alan bir geç antikite yazarıdır. Ancak İncilci Yuhanna’dan sonra Teolog ünvanı ile anılmayı hak eden ikinci kişi olmasında önemli bir rol oynayan Teolojik Vaazlar’ına ve Konstantinopolis başpiskoposluğu sırasında özellikle Aryüsçüler karşısında gösterdiği tüm çabalara rağmen Grigo- rios, batı Hıristiyan dünyasınca, sadece Bizans edebiyat geleneğine ait bir figür olarak görülüp ihmal edilmiştir. Bu noktada X. yüzyıl Antakya Melkit kilisesinde Grigorios’u Melkit cemaate Arapça ile tanıtma ya da hatırlatma ihtiyacının or- taya çıkması dikkat çekicidir. Melkit kilisesine mensup Arapça konuşan Bizanslı Hıristiyan tercümanlar tarafından Grekçe’den Arapça’ya çevrilmek üzere seçilen eserlerin ortak yanı ahlaki ve entelektüel içerikli olmalarıdır. Bu eserlerde yansı- tılan ahlak ve bilgi merkezli insanın mükemmelleşmesi ve kurtuluşu vurgusunda akla ve ruha (ve kalbe) aynı anda dikkat çekilmesi önemlidir. Theosis ya da kemale erme doktrininin fikir babası olan Grigorios Kutsal Ruh’u hem akıl hem ruh için yönlendirici hatta tecrübe edilebilir bir unsur olarak sunmaktadır. Bu makalede Grigorios’un vaazlarının –özellikle Vaftiz Üzerine isimli vaazının- Arapça tercü- melerinin insanın mükemmelleşmesi yolunda Kutsal Ruh’a biçtiği rol Hıristiyan Arap teolojisi ve literatürü ile bağlantılı olarak ele alınmaktadır.