Journals / İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2006 / Cilt: 7 - Sayı: 12

Feelings of the mother's having chronically ill children

Kronik hastalıklı çocuğu olan annelerin yaşadığı duygular

Pages
95–112
DOI
—

Abstract

Aim of this research is to determine of difficulties of mothers’ feelings, adjustment, support system and life difficulties of child about treatment-personnel care of having chronically ill child. In the research, ten mothers having chronically ill child were used as a subject at Çukurova University Balcalı Education and Application Hospital Child Service. Data were collected by semi-structured interview techniques and analyzed by content analysis. According to results of the research themes it was computed frequencies. Results of the analysis following findings were found: All mothers have learned their children illness in hospitals. They have felt shock, confusion, pain and fear when they learned their child illness. They have used some strategies to cope with their children illness such as accept religious thoughts, optimistic views about illness and to seek support to others. Their child chronicle illness have caused to share or angry feelings in family relations. In hospital care they have get financial or moral support to their family or others. They have felt anxious feelings about uncertainty of their children’s illness.

Özet

Bu araştırmanın amacı, kronik hastalıklı çocuğu olan annelerin, yaşadığı duygu, uyum, destekleyici sistem ve çocuklarının tedavi-kişisel bakımı yönünden yaşadığı güçlüklerin neler olduğunu belirlemektir. Araştırmada, Çukurova Üniversitesi Balcalı Eğitim ve Uygulama Hastanesi Çocuk Cerrahi Servisinde yatan on çocuğun anneleri denek olarak kullanılmıştır. Veriler, yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile toplanmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi yöntemi ile çözümlenmiştir. Bu araştırmanın sonucunda ortaya çıkan temaların frekansları hesaplanmıştır. Analizler sonucunda, annelerin hepsinin çocuklarının hastalığını hastanede öğrendikleri; çocuklarının hastalıklarını ilk öğrendiklerinde şok, şaşkınlık, acı, korku gibi duygular yaşadıkları; çocuklarının hastalığını kabul etmede kullandıkları baş etme stratejilerinin dini inançlarına sarılma, kendi durumunu başkaları ile karşılaştırıp optimist bakış açısı gösterme, başkalarından destek alma gibi durumları içerdiği; çocuklarının kronik hastalığının aile ilişkilerine paylaşma veya kızgınlık olarak yansıdığı; çocuklarının tedavisi sürecinde aile üyeleri ve diğerlerinden maddi ve manevi destekler aldıkları; çocuklarının kronik hastalıkları ile ilgili maddi güçlüklerden ve doktorların ilgisizliğinden yakındıkları; çocuklarının hastalığının gidişatına ilişkin belirsizliklerden kaygı duydukları bulunmuştur.