Retrospective evaluation of 13 cases of tuberculous meningitis

İlhami ÇELİK, S. Sırrı KILIÇ, Süleyman FELEK, Ayhan AKBULUT, Ahmet KALKAN

Abstract

This study aimed at evaluating the clinical findings and prognostic factors in tuberculous meningitis. Thirteen patients with tuberculous meningitis hospitalized between August 1989 and March 1998 were included in the study. They were evaluated in terms of history, physical examinations, routine laboratory and cerebrospinal fluid (CSF) parameters, cranial tomography (CT) findings and polymerase chain reaction (PCR) findings with clinical prognosis, complications, efficiency of treatment and sequelae. The first complaints of all patients were headache and vomiting (100%), however, meningeal irritation findings were also observed. Culture positivity in five cases (38.5%), ARB positivity with direct microscopy in three cases (23%) and PCR positivity in four cases (30.8%) were determined. Ten cases showed meningial irritation findings who had been nonspesifically diagnosed and gone under treatment. Mortality rate was 30.7%. Presence of cases who resulted in death at phases II and III, implicated relationship between morbidity and mortality. Sequele rate was observed 15.3%. In conclusion; the most important factors affecting the prognosis was the time between the development of symptoms and treatment as well as the neurologic phase.

Özet

Bu çalışma; tüberküloz meninjitli erişkin hastalarda klinik bulguları ve prognostik faktörleri değerlendirmek amacı ile yapılmıştır. Ağustos 1989-Mart 1998 tarihleri arasında kliniğe yatırılarak izlenen 13 tüberküloz meninjit (TBM) olgusu; öykü, fizik bakı, rutin laboratuvar ve beyin omurilik sıvısı (BOS) değerleri, bilgisayarlı beyin tomografisi (BBT) bulguları ve polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) sonuçları ile klinik gidiş, komplikasyon, sağaltım etkinliği ve sekel yönünden retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Kliniğe başvuru nedenleri içerisinde baş ağrısı ve kusma %100'lük bir oranla ilk sırada yer alırken, tüm olgularda meninks irritasyon bulguları vardı. Olguların beşinde (%38.5) kültür pozitifliği, üçünde (%23) direkt mikroskobide aside dirençli basil (ARB) pozitifliği ve dördünde (%30.8) PCR pozitifliği saptandı. Olguların 10'u (%76.9) meningeal irritasyon bulguları ortaya çıkıp klinik tablo yerleşinceye kadar nonspesifik tanı ve sağaltım görmüşlerdi. Mortalite oranı %30.7, ölümle sonuçlanan olgular evre II ve III' te idi. Sekel oranı % 15.3 olarak saptandı. Sonuç olarak; TBM olgularında yakınmaların başlangıcı ile sağaltıma başlama arasında geçen süre ve nörolojik evrenin, prognoza etki eden en önemli faktörler olduğu görülmüştür.