Investigation of the carriage rate of Moraxella catarrhalis in asymptomatic children and adults

Asemptomatik çocuk ve yetişkinlerde Moraxella catarrhalis taşıyıcılık oranının araştırılması

Nuran DELİALİOĞLU, Arzu KANIK, Hakan ÖZTURHAN, Müjgan BAYER, Vildan BAKI, Gönül ASLAN, Gürol EMEKDAŞ

Abstract

Moraxella catarrhalis is now considered as an important pathogen in sinusitis and otitis, especially in children and in adults having respiratory tract infections with underlying chronic obstructive pulmonary disease. Moraxella catarrhalis colonization occurs at early age and decreases gradually towards adulthood. The purpose of this study was to determine the carriage rates of M. catarrhalis in children and adults. Oropharyngeal and tonsil surface smear samples were collected from 506 primary school pupils of age 6-10 years and 230 adults of age 30-55 years to determine the prevalence of upper respiratory tract colonization by M. catarrhalis and activity of beta-lactamase. Moraxella catarrhalis carriage was determined as 12% in primary school pupils and 1.3% in adults. Beta-lactamase activity was found as 96.8% of colonized strains. It was concluded that presence of high levels of beta-lactamase should be taken into consideration in empirical treatment approaches.

Özet

Moraxella catarrhalis özellikle çocuklarda sinüzit, otitis media ve kronik obstrüktif akciğer hastalığı olan yetişkinlerde solunum sistemi infeksiyonlarının önemli patojeni olarak kabul edilmektedir. Bakteri ile kolonizasyon erken yaşlarda oluşmakta ve yetişkinlerde zamanla azalmaktadır. Bu çalışmanın amacı, çocuk ve erişkinlerde M. catarrhalis taşıyıcılık oranını saptamak idi. Çalışmada yaşları 6 ile 10 arasında olan 506 ilkokul öğrencisi ve 30 ile 55 yaşları arasında 230 yetişkinden orofarengeal ve tonsil yüzey sürüntü örnekleri alınarak üst solunum yollarında M. catarrhalis kolonizasyonu ve beta-laktamaz aktivitesi araştırılmıştır. Moraxella catarrhalis taşıyıcılığı ilkokul öğrencilerinde %12 ve yetişkin grupta %1.3 olarak bulunmuştur. Beta-laktamaz aktivitesi kolonize kökenlerde %96.8 olarak saptanmıştır. Yüksek düzeyde beta-laktamaz varlığının ampirik tedavi yaklaşımlarında dikkate alınması gerektiği sonucuna varılmıştır.