İdrar yolu infeksiyonlarından izole edilen Escherichia coli kökenlerinde florokinolon direncinin araştırılması

Özet

Bu çalışmada, İdrar Yolu İnfeksiyonu (İYİ) etkeni Escherichia coli kökenlerinde florokinolon grubu antibiyotiklere direnç gelişiminin araştırılması amaçlandı. Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Anabilim Dalı Bakteriyoloji Laboratuvarı’nda idrar örneklerinden 1999 ve 2002 yıllarında izole edilen E. coli kökenlerinde siprofloksasin, ofloksasin ve levofloksasin duyarlılığı mikrodilüsyon yöntemi kullanılarak araştırıldı. 1999 yılında izole edilen 40 üropatojen E. coli kökeninde siprofloksasin ve ofloksasinin minimum inhibisyon konsantrasyon (MİK) aralığı 0.03-128 μg/mL, levofloksasinin MİK aralığı ise 0.03-32 μg/mL olarak belirlendi. Siprofloksasin, ofloksasin ve levofloksasin MİK50 değerleri 0.03 μg/mL olarak saptanırken, MİK90 değerleri siprofloksasin ve ofloksasinde 32 μg/mL, levofloksasinde ise 16 μg/mL olarak belirlendi. 2002 yılında izole edilen E. coli kökenlerinde siprofloksasin ve ofloksasinin MİK aralığı 0.03-128 μg/mL, levofloksasinin MİK aralığı ise 0.03-64 μg/mL olarak saptandı. Kökenlerin MİK50 değerleri her üç antibiyotik için 0.03 μg/mL olarak bulunurken, MİK90 değerleri siprofloksasin için 128 μg/mL, ofloksasin için 64 μg/mL, levofloksasin için ise 32 μg/mL olarak belirlendi. 1999 yılında izole edilen E. coli kökenlerinde siprofloksasin, ofloksasin ve levofloksasine karşı direnç oranları % 30 iken, bu oranların 2002 yılında izole edilen kökenlerde % 34’e yükseldiği görüldü. Sonuç olarak, üropatojen E. coli kökenlerinin florokinolon grubu antibiyotiklere karşı duyarlılığı gün geçtikçe azalmaktadır. Bu nedenle florokinolon grubu antibiyotiklerle tedaviye karar verilmeden önce mutlaka İYİ etkeni patojenlerin antibiyotik duyarlılıkları araştırılmalı ve direnç gelişimine karşı gerekli önlemler alınmalıdır.