Isoniazid preventive therapy is it necessary in lung cancer patients with positive tuberculin test receiving chemotherapy or radiotherapy?

Kemoterapi ya da radyoterapi uygulanan tüberkülin testi olumlu akciğer kanserli olgularda izoniyazit koruyucu tedavisi gerekli mi?

Gürsel ÇOK, Haydar KARAKUŞ, Sezai TAŞBAKAN, Abdullah SAYINER, Tuncay GÖKSEL

Abstract

The aim of this study was to determine the efficacy of isoniazid preventive therapy in tuberculin positive lung cancer patients. Tuberculin skin test was performed in 86 patients with lung cancer who were planned to receive chemotherapy and/or radiotherapy during years 1997 and 1998. Of 60 patients with positive tuberculin reaction (10 mm or more), 30 were given isoniazid (300mg/day) for six months and 30 did not receive any preventive therapy. Five patients receiving isoniazid were excluded from the study due to discontinuation of isoniazid and chemotherapy). Total 81 patients were followed until the end of 2000. Fifty-two of the patients were given chemotherapy, 11 radiotherapy, and 18 chemotherapy and radiotherapy. Of these patients, 74 were males and 7 were females; their mean age was 57.8$pm$8.2 years. During the follow-up period, 74 patients (91.4%) died (mean survival time was 12.5$pm$10.3 months). None of the patients with positive tuberculin test developed tuberculosis in the follow-up period. Pulmonary tuberculosis occurred in one patient only, who initially had a negative tuberculin test. Although the data is obtained from a relatively small study population, these findings suggest that the tuberculin reactivity is not a good guide :n predicting development of tuberculosis and isoniazid preventive therapy does not seem to provide any benefit because of the short life expectancy of these patients.

Özet

Kemoterapi ya da radyoterapi uygulanan akciğer kanserli hastalarda izoniyazit (İNH) koruyucu tedavisinin etkinliğini araştırmak amacıyla prospektif, randomize bir çalışma yürütüldü. 1997-1998 yıllarında kemoterapi ve/veya radyoterapi planlanan 86 akciğer kanserli olguya tüberkülin testi yapıldı. Tüberkülin testi 10 mm ve üzeri olan 60 olgunun 30'una altı ay süreyle 300 mg/gün İNH verildi, kalan 30 olguya İNH verilmedi. Tüberkülin testi müspet olup İNH başlanan beş olgu kısa süre içinde koruyucu tedaviyi ve kemoterapiyi bırakmaları ve kontrole gelmemeleri nedeniyle çalışmadan çıkarıldı. Bu nedenle İNH grubundan 25 olgu değerlendirmeye alındı. Tüberkülin testi olumsuz bulunan 26 olguyla birlikte toplam 81 hasta 2000 yılı sonuna kadar izleme alındı. Olguların 52'sine kemoterapi, 11'ine radyoterapi ve 18'ine kemoterapiyle birlikte radyoterapi uygulandı. Yetmiş dördü erkek, yedisi kadın olan olguların yaş ortalaması 57.8 $pm$ 8.2' idi. İzlem süresi içinde olguların 74'ü (% 91.4) eksitus oldu. Ortalama sağkalım 12.5$pm$10.3 ay olarak hesaplandı. Tüberkülini pozitif saptanan hiçbir olguda izlem süresince aktif tüberküloz (TB) infeksiyonu gözlenmedi. Ancak tüberkülin testi olumsuz bulunan bir olguda aktif infeksiyon gelişti. Olgu sayısı kısıtlı olmakla birlikte, bu sonuçlar yaşam beklentisi kısa olan ve kemoterapi ya da radyoterapi gören tüberkülini olumlu ileri dönem akciğer kanserli olgularda İNH koruyucu tedavisinin gerekliliği konusunda kuşku yaratmıştır.